·ப்ரான்க் ஒ' கானரின் கதை

வாங்க, நேரா இங்கதான் வர்றீங்களா! அப்ப ஒரு வேலை செய்யலாம். இப்ப நேரா தமிழோவியத்துக்குப் போய் அங்க இருக்கும் இந்த வார உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் கட்டுரையைப் படிச்சுட்டு இங்க வருவோம். அதுதான் சரியானதாக இருக்கும். அப்புறம் இங்க வந்து ·ப்ரான்க் ஓ கானர் கதையைப் படிக்கலாம்.



·பிராங்க் ஓ கானர்
__________________

·ப்ராங்க் ஓ கானர் 1903-ஆம் ஆண்டு, அயர்லாந்தின் கார்க் நகரத்தில் ஒரு எளிய குடும்பத்தில் பிறந்தவர். அயர்லாந்தின் சுதந்திரத்துக்காக அவர் ஆங்கிலேயருக்கு எதிராகப் போராடினார். புகழ்பெற்ற ஆபி தியேட்டரின் டைரக்டராக சிலகாலம் இருந்தார். நாடகங்களும் விமர்சனங்களும் அவர் எழுதியிருப்பினும், சிறுகதைகளே அவருடைய புகழுக்கு வழிகோலின. "நியூயார்க்கர்' பத்திரிகையில் அவர் அடிக்கடி எழுதுவதுண்டு. 1952-இல் அவர் தம் சிறுகதைகள் அனைத்தையும் திரட்டி ஒரு தொகுப்பாக வெளியிட்டார். அவருடைய எழுத்தில் உயிரோட்டமும் நகைச்சுவையுணர்வும் தூக்கலான அம்சங்கள்.



என் ஈடிபஸ் காம்ப்ளக்ஸ் - தமிழில்: திலகவதி
_____________________________________


போர் நடந்து கொண்டிருந்த காலம் முழுவதும் அப்பா ராணுவத்தில் இருந்தார். முதலில் நடந்த போரை சொல்லுகிறேன். எனக்கு ஐந்து வயதாகிறவரை நான் அவரை அதிகம் பார்த்ததில்லை. நான் அவரை பார்த்த சில சமயங்களும் எனக்குத் தெளிவாக நினைவில்லை. சில வேளைகளில், நான் கண் விழிக்கும்போது காக்கி உடை அணிந்த ஒரு பெரிய உருவம் மெழுகுவர்த்தியின் வெளிச்சத்தில் என்னை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும். சில சமயங்களில், அதிகாலையில், முன் கதவு அறைந்து சார்த்தப்படும் சத்தமும். லாடம் அடித்த அப்பாவின் பூட்ஸ் சந்தில் ஒலியெழுப்புவதும் கேட்கும். அப்பா வருவதும் போவதும் இப்படித்தான். கிறிஸ்துமஸ் தாத்தா போல அவர் வருவதும் போவதும் புதிராகவே இருக்கும்.

நான் விடியற்காலையில் அம்மாவுக்கும் அவருக்கும் நடுவில் பெரிய படுக்கையின் மீது ஏறிப் படுத்துக் கொள்ளும்போது, அசௌகர்யத்தால் நான் நசுங்கிப் போனபோதும்கூட, உண்மையில் அவர் வருகை எனக்குப் பிடித்திருந்தது. அவர் புகைக்கும்போது அவரைச் சுற்றி ஒருவிதமான இனிய வாடை வீசும். வியக்கத்தக்க விதத்தில் என் ஆவலைக் கிளறும் படியாக அவர் சவரம் செய்து கொள்வார். மாதிரி டாங்கிகள், குண்டுப் பெட்டிகளால் கைப்பிடி போடப்பட்ட கூர்க்காக் கத்திகள், ஜெர்மன் ஹெல்மெட்டுகள், பேட்ஜ்கள், மடக்குக் கத்திகள், இன்னும் பலவிதமான ராணுவக் கருவிகள் என்று ஏராளமான பொருட்களை அவர் விட்டுவிட்டுச் செல்வார். சமயத்தில் உதவும் என்று, அவற்றை, பீரோவின் மேல் இருந்த நீண்ட பெட்டியில் மிகுந்த கவனத்துடன் பாதுகாப்பாக வைப்பார். அப்பா, அந்தப் பொருட்களின் உபயோகம் பற்றி வளவளவென்று பேசுவார், எல்லாப் பொருட்களும் சமயத்தில் உபயோகப்பட வேண்டும். அவர் அந்தப் பக்கம் மறைந்ததும் அம்மா, என்னை ஒரு நாற்காலியை இழுத்துப் போடச் சொல்லி அதில் ஏறி அவருடைய புதையலைக் கலைத்துப் போடுவாள். அவரைப்போல, அவள், அவற்றை அத்தனை உயர்வாக மதித்ததாகத் தெரியவில்லை.

என் வாழ்க்கையின் மிக அமைதியான காலம். யுத்த காலம்தான். என் அறையின் ஜன்னல் தென்கிழக்கு திசையை நோக்கியிருந்தது. என் அம்மா அதற்கு திரைச்சீலை போட்டிருந்தாள். ஆனாலும் அது பெரிய தடையாக இருக்கவில்லை.

கீழ்வானம் வெளுக்கத் தொடங்கும்போது நான் தினமும் விழித்தெழுவேன். முந்திய தினத்தின் பொறுப்புகளெல்லாம் கரைந்து போக நானே இன்னொரு சூரியனைப் போல குதூகலமாகவும், ஆனந்தமாகவும் உணர்வேன். அப்போது இருந்ததுபோல வாழ்க்கை அத்தனை எளிமையாகவும், தெளிவாகவும், எப்பேர்ப்பட்ட விஷயங்களும், செய்யக் கூடியவையாகவும் வேறு எப்போதும் இருந்ததில்லை. நான் அவற்றை திருமதி.இடது என்றும் திருமதி.வலது என்றும் அழைத்தேன். திருமதி வலது, அன்றாட பிரச்சினைகளைக் குறித்து, அவை, தமக்குள் விவாதித்துக் கொள்வது போன்ற நாடகங்கள் நடத்தும், திருமதி.இடது, அப்படியில்லை. ஆகவே, பெரும்பாலான சமயங்களில் தலையசைத்து தன் அங்கீகாரத்தை தெரிவிப்பதுடன் நிறுத்திக் கொண்டுவிடும்.

நானும் அம்மாவும் அன்றைய தினம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று விவாதிப்போம். கிறிஸ்துமஸ் தாத்தா என்ன பரிசுகள் தரவேண்டும் என்றும், வீட்டை எப்படி அலங்கரிப்பது என்றும் விவாதிப்போம். எடுத்துக்காட்டாக, குழந்தையைப் பற்றிய அந்த விஷயம். அதைப் பொறுத்த அளவில் அம்மாவுக்கும் எனக்கும் உடன்பாடு ஏற்படவேயில்லை. அந்தப் பகுதியிலேயே, சின்னக் குழந்தை இல்லாத வீடு எங்களுடையதுதான். அதற்கு அதிகம் செலவாகும். ஆகையால், அப்பா வரும்வரை அது சாத்தியமில்லை என்பாள் அம்மா.

இது அவளுடைய அறியாமையையே காட்டியது. தெருக்கோடியில் இருந்த ஜீனிஸ் வீட்டிலும் சின்னக் குழந்தை இருந்தது, அவர்கள் அவ்வளவு வசதியானவர்கள் இல்லை என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். ஒருவேளை அது மலிவான குழந்தையாக இருக்கும். உண்மையில் நல்லதொரு குழந்தையை அம்மா விரும்பினாள். அம்மாவுக்கு எல்லாமே விசேஷமாக இருக்க வேண்டும். ஆனால், ஜீனிஸ் வீட்டுக் குழந்தை போன்ற ஒரு குழந்தையேகூட எங்களுக்குப் பொருத்தமான ஒன்றாக இருந்திருக்கும்.

அன்றைய தினத்துக்கான திட்டங்களை வகுத்துக் கொண்டுவிட்ட பிறகு, நான், எழுந்துபோய் என் அறைச் சன்னலின் கீழ் நாற்காலியைப் போட்டுக் கொண்டு உட்கார்ந்தேன். ஜன்னல் கண்ணாடியை உயர்த்தி, என் தலையை வெளியே நீட்டினேன். பக்கத்து வீட்டுத் தோட்டத்தைப் பார்த்தாற்போல் இருந்தது எங்கள் ஜன்னல். எதிரில் தெரிந்த குன்றுகளை அடுத்திருந்த பள்ளத்தாக்கும், சிவப்புச் செங்கல்லால் கட்டப்பட்ட வீடுகளும் இன்னமும் இருளிலேயே இருந்தன. எங்கள் வீட்டுப் பக்கம் இருந்த வீடுகளின் மேல் வெளிச்சம் பட்டுக்கொண்டிருந்தது. விநோதமான நீண்ட நிழல்களுடன், அவை, பரிச்சயம் இல்லாத இடங்கள் போலவும், தீட்டப்பட்ட சித்திரங்கள் போலவும் காணப்பட்டன.

அதன்பிறகு, நான் என் அம்மாவின் அறைக்குப் போய் பெரிய மெத்தையின் மேல் ஏறிக்கொண்டேன். அம்மா விழித்ததும் என் திட்டங்களைச் சொன்னேன். நான் அதுவரை கவனிக்கவில்லையெனினும் குளிரினால் விறைத்துப் போய்விட்டிருந்தேன். விறைப்பு நீங்கி, என்மேல் படிந்திருந்த பனித் துகள்கள் உருகும் வரை பேசிக் கொண்டிருந்துவிட்டு அப்படியே அம்மாவின் பக்கத்தில் படுத்தபடி தூங்கிப் போனேன். பிறகு, அம்மா கீழே காலை உணவு தயாரிக்கிற சத்தம் கேட்டுத்தான் எழுந்தேன்.

காலை உணவுக்குப் பிறகு நாங்கள் டவுனில் இருந்த புனித அகஸ்தீன் தேவாலய பூசைக்குப் போனோம். அப்பாவுக்காக ஜெபம் செய்துவிட்டு, கடை கண்ணிகளுக்குப் போனோம். பிற்பகலில் சீதோஷ்ண நிலை சரியாக இருந்தால் அப்படியே காலாற நடப்போம். அல்லது கான்வெண்டுக்குப் போய் அம்மாவின் அருமைச் சிநேகிதியான புனித தொமினிக் மதரை சந்திப்போம். அம்மா, அவர்களை, அப்பாவுக்காக ஜெபிக்கச் சொல்வாள். அப்பா, போர் முடிந்ததும் பத்திரமாக வீடு திரும்ப வேண்டும் என்று ஒவ்வொரு நாளும் படுக்கைக்குப் போவதற்கு முன்னால் நான் கடவுளை வேண்டிக் கொள்வேன். உண்மையில் நான் எதற்காக பிரார்த்திக்கிறேன் என்பதை அப்போது நான் அறிந்து கொள்ளாதவனாகவே இருந்தேன்.

ஒருநாள் காலை, நான், பெரிய மெத்தையில் படுப்பதற்காக நான் கட்டிலில் ஏறியபோது, தன்னுடைய வழக்கமான கிறிஸ்துமஸ் தாத்தா பாணியில் அப்பா வந்துவிட்டிருந்ததைப் பார்த்தேன். அது நிச்சயமாக அவரேதான். ஆனால், வழக்கமான சீருடை அணிந்து கொள்ளாமல், அவர், அருமையான நீல சூட்டை அணிந்திருந்தார். அம்மாவுக்குக் கொள்ளை மகிழ்ச்சி. அப்படி மகிழ்வதற்கு அதில் என்ன இருந்தது என்று எனக்குப் புரியவில்லை. ஏனென்றால், சீருடையணியாத அப்பா அப்படியொன்றும் சுவாரஸ்யமானவராக எனக்குப் படவில்லை. ஆனால், அவள்தான் மகிழ்ச்சி பொங்க "கடவுள் நம் ஜெபங்களுக்கு செவி சாய்த்தார்' என்றாள். அப்புறம், அப்பாவைப் பத்திரமாக வீட்டுக்குக் கொண்டு வந்ததற்கு கடவுளுக்கு நன்றி சொல்வதற்காக நாங்கள் தேவாலயத்துக்குப் போனோம்.

வேதனை என்னவென்றால், அன்றைய தினமே, அப்பா சாப்பாட்டுக்கு வரும்போது, பூட்சைக் கழற்றிவிட்டு, செருப்புகளையும், ஜலதோஷம் வந்துவிடாமல் தடுப்பதற்காக ஒரு பழைய அழுக்குத் தொப்பியையும் அணிந்துகொண்டு கால் மேல் கால் போட்டபடி, கவலையுடன் காட்சியளித்த அம்மாவிடம் முக்கியமான ஏதோ ஒன்றைப் பற்றிப் பேச ஆரம்பித்ததுதான். கவலை கொண்ட முகத்தோற்றம் அம்மாவின் அழகைக் குலைத்துவிடுவதால், அவள் கவலைப்படுவது எனக்குப் பிடிக்காது. எனவே, நான் அவர் பேச்சில் குறிக்கிட்டேன்.

"லேறி! ஒரு நிமிஷம் பொறு!'' என்று அம்மா மென்மையாகச் சொன்னாள்.

சலிப்பு ஏற்படுத்தும் விருந்தாளிகள் வரும்போதுதான் அவள் அப்படிச் சொல்வது வழக்கம் என்பதால், நான் அதைப் பொருட்படுத்தாமல் பேசிக் கொண்டே போனேன்.

அம்மா பொறுமை இழந்தவளாக, "பேசாமல் இரு லேறி. நான் டாடியிடம் பேசிக்கொண்டிருப்பது உன் காதில் விழவில்லையா?'' என்று சொன்னாள்.

"டாடியுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது'' என்னும் விபரீத வார்த்தைகளை முதன்முதலாக நான் அப்போதுதான் கேட்டேன். கடவுள் பிரார்த்தனைகளுக்குச் செவி சாய்க்கிற விதம் இதுவானால், அவர் பிரார்த்தனைகளைக் கேட்பதில் அக்கறை கொண்டவராய் இருந்திருக்க முடியாது என்று என்னால் நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

எத்தனை அலட்சியத்தை என்னால் திரட்ட முடியுமோ, அத்தனை அலட்சியத்தையும் திரட்டி, "நீ எதற்கு டாடியுடன் பேசுகிறாய்'' என்று பெரிதாக பாவ்லா பண்ணியபடி கேட்டேன்.

"ஏனென்றால் எனக்கும் டாடிக்கும் பேசிக் கொள்வதற்கு விஷயங்கள் இருக்கின்றன. இப்போது மீண்டும் குறுக்கே பேசாதே.''

பிற்பகலில் அம்மாவின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி அப்பா என்னை வெளியே அழைத்துச் சென்றார். வழக்கம்போல ஊருக்குள் போகாமல் நாங்கள் டவுனுக்குப் போனோம். எல்லாம் நன்மைக்கே என்று நினைக்கும் என் இயல்பின்படி நான் இதையும் ஒரு நல்ல விஷயம் என்றே எண்ணினேன். ஆனால், அது ஒன்றும் அப்படி இருக்கவில்லை. டவுனுக்குள் எப்படி நடந்து போவது என்பது பற்றி எனக்கும் என் அப்பாவுக்கும் வெவ்வேறு கருத்துக்கள் இருந்தன. டிராம்கள், கப்பல்கள், குதிரைகள் ஆகியவற்றில் அவருக்கு அவ்வளவாக ஆர்வம் இல்லை. தன்னை ஒத்த பேர்வழிகளிடம் பேசுவதில் மட்டுமே அவருக்கு ஆர்வம் இருந்தது. நான் நிற்க விரும்பிய போதெல்லாம், அவர், என் கையைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு நடந்தபடி இருந்தார். ஆனால், அவர் நிற்க விரும்பியபோது மட்டும், நான், நின்றேயாக வேண்டியிருந்தது. சுவரின் மீது எப்போதாவது சாய்ந்தால், அது, அங்கு அவர் நீண்ட நேரம் நிற்கப் போகிறார் என்பதற்கு அடையாளம் என்று நான் அறிந்து கொண்டேன். இரண்டாவது முறையாக அவர் அப்படிச் செய்ததைக் கண்டதும் எனக்குக் கோபம் வந்தது. அவர் அங்கேயே நிரந்தரமாகத் தங்கிவிடுவார் போலத் தோன்றியது. நான், அவருடைய கோட்டையும் கால் சட்டையையும் பிடித்து இழுத்தேன். நான் பிடிவாதம் பிடிக்கும்போது சீற்றங்கொண்டு "லேறி ஒழுங்காக நடந்து கொள்ளாவிட்டால் அறை வாங்குவாய்'' என்று சொல்லும் அம்மாவைப் போலில்லாமல், என்னைக் கண்டு கொள்ளாமல் இருந்துவிடக்கூடிய அபூர்வ திறமை அப்பாவுக்கு இருந்தது. நான் அழுதால்கூட அவர் கொஞ்சமும் எரிச்சல் அடையவில்லை. உண்மையிலேயே அவருடன் வெளியே போவது ஒரு மலையுடன் போவதுபோல இருந்தது. நான் இழுத்ததையும் குத்தியதையும் அவர் ஒன்று முழுமையாகப் புறக்கணித்தார் அல்லது இளித்தபடி ஏதோ ஒரு சிகரத்தின் மேலிருந்து வேடிக்கை பார்ப்பதுபோல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவரைப் போன்ற சுயநலக்காரரை நான் பார்த்ததே இல்லை.

தேநீர் வேளையில் "டாடியுடன் பேசுவது' மறுபடியும் ஆரம்பித்தது. அவர் கையில் வைத்திருந்த செய்தித்தாளை சில நிமிடங்களுக்கு ஒருமுறை கீழே வைத்துவிட்டு புதிதாக அம்மாவிடம் எதையெதையோ சொல்லிக் கொண்டிருந்ததில் நிலைமை மேலும் சிக்கலானது. இது ஒரு தப்பாட்டம் என்று எனக்குத் தோன்றியது. ஆணுக்கு ஆண் என்ற முறையில் அவருடன் போட்டி போட்டு அம்மாவின் கவனத்தைக் கவர நான் தயாராக இருந்தேன். ஆனால், மற்றவர்கள் எல்லோரும் அவருக்குச் சாதகமாக காரியங்களைச் செய்து தரும்போது, எனக்கு வெற்றி வாய்ப்பு இருப்பதாகவே தெரியவில்லை. பேச்சை திசை திருப்ப பலமுறை முயன்று நான் தோற்றுப் போனேன்.

"லேறி! டாடி படிக்கும்போது நீ அமைதியாக இருக்க வேண்டும்'' என்று அம்மா பொறுமையிழந்தவளாகச் சொன்னாள். உண்மையிலே அவளுக்கு என்னுடன் பேசுவதைவிட அப்பாவுடன் பேசுவது பிடித்திருக்கலாம். அல்லது. உண்மையை ஒத்துக்கொள்ளத் தயங்குமளவுக்கு அவளை அவர் ஏதோ ஒருவிதமான பயத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும்.

அன்று இரவு அம்மா எனக்கு போர்வை போர்த்திவிட்டபோது, "மம்மி. நான் மறுபடியும் கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்துகொண்டால் அப்பா யுத்தத்துக்குப் போய்விடுவாரா?'' என்று கேட்டேன்.
அம்மா ஒரு கணம் யோசிப்பது போலத் தோன்றியது. "இல்லை, கண்ணே! அவர் போகமாட்டார்'' என்று புன்னகையுடன் அம்மா சொன்னாள்.

"ஏன் மம்மி அவர் போகமாட்டார்?''

"ஏனென்றால், இப்போது ஒரு யுத்தமும் நடக்கவில்லை.''

"அது சரி. ஆனால் கடவுள் விரும்பினால் இன்னொரு யுத்தத்தை உண்டாக்க முடியாதா?'' என்றேன் நான்.

"கடவுள் அதை விரும்பமாட்டார் கண்ணே. யுத்தத்தை கடவுள் உண்டாக்குவதில்லை. கெட்ட மனிதர்கள்தான் அதை உண்டாக்குகிறார்கள்.''

"ஓ'' என்றேன் நான்.

எனக்கு அது ஏமாற்று வேலையாக தெரிந்தது. கடவுள் நான் நினைத்ததைப் போன்றவரல்ல கடவுள் என்று எண்ணத் தொடங்கினேன்.

மறுநாள் காலை வழக்கம்போல அதே நேரத்துக்கு எழுந்தேன். பொங்கி வழியும் ஷாம்பெய்ன் பாட்டிலைப் போல உற்சாகத்துடன் இருந்தேன். என் பாதங்களை வெளியே நீட்டி திருமதி.வலது தன்னுடைய சொந்த அப்பாவால் அனுபவித்த தொல்லைகளையும், பிறகு அவரை முதியோர் இல்லத்தில் சேர்த்ததையும் பற்றிய நீண்ட உரையாடலைக் கற்பனையில் நிகழ்த்தினேன். முதியோர் இல்லம் என்றால் என்ன என்பது எனக்குத் தெளிவாகத் தெரியாவிட்டாலும், அது அப்பாவுக்குப் பொருத்தமான இடம் என்று எனக்குப் பட்டது. பிறகு, நான், என் நாற்காலியை எடுத்துப்போட்டு உட்கார்ந்து தலையை வெளியே நீட்டினேன். கையும் களவுமாகப் பிடிபட்டுவிட்ட குற்ற மனப்பான்மையுடன் பொழுது விடிந்து கொண்டிருந்தது. கதைகளுடனும் திட்டங்களுடனும் தலை வெடித்துக் கொண்டிருக்க, நான் தட்டுத் தடுமாறி அடுத்த அறைக் கதவை அணுகி அரை இருளில் பெரிய மெத்தையில் விழுந்தேன். அம்மாவுக்கு பக்கத்தில் இடமில்லாதலால், நான், அவளுக்கும் அப்பாவுக்கும் இடையே புக வேண்டியதாயிற்று. நான், அப்பாவைப் பற்றி சற்று நேரம் மறந்துபோய் பல நிமிடங்கள் அப்படியே நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தேன். அவரை என்ன செய்வது என்று என் மூளையைப் போட்டுக் கசக்கிக் கொண்டேன். அவர் படுக்கையில் தன்னுடைய பங்குக்கும் மேற்பட்ட அளவு இடத்தை அடைத்துக் கொண்டிருந்தது எனக்கு அசௌகர்யமாக இருந்தது. ஆகவே, முனகி நெளியுமளவுக்கு அவருக்குப் பல உதைகள் கொடுத்தேன். அவர் ஒரு வழியாக நகர்ந்து எனக்கு இடம் கொடுத்தார். அம்மா எழுந்து என்னைத் தடவிக் கொடுத்தாள். நான், வாயில் கட்டை விரலைப் போட்டபடி படுக்கையின் கதகதப்பில் சௌகரியமாகப் படுத்தேன்.

"மம்மி'' என்று திருப்தியுடனும், சத்தமாகவும் ராகம் இழுத்தேன்.

"ஷ்... டாடியை எழுப்பி விடாதே கண்ணே'' என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள். இது "டாடியுடன் பேசுவதை" விட பயங்கரமான மிரட்டலாக, புதியதோர் மாற்றமாக இருந்தது. அதிகாலை நேர மந்திராலோசனை இல்லாத தினத்தை என்னால் நினைத்துப் பார்க்கக்கூட முடியவில்லை.

"ஏன்?'' என்று நான் கடுமையாகக் கேட்டேன்.

"ஏனென்றால், டாடி பாவம். களைத்துப் போயிருக்கிறார்''. இது சரியான காரணமாக எனக்குப் படவில்லை.
"டாடி பாவம்'' என்கிற அவளுடைய நெகிழ்ச்சியான விளக்கம் எனக்கு எரிச்சல் ஊட்டியது. இந்த மாதிரியான தேனொழுகும் பேச்சு எனக்குப் பிடிப்பதில்லை. அது போலியானது என்று எனக்கு எப்போதும் தோன்றும்.

"ஓ'' என்று அலட்சியமாகச் சொன்னேன்.

"மம்மி, இன்றைக்கு நாம் எங்கே போக வேண்டும் தெரியுமா?'' என்று வெற்றி தொனிக்கும் குரலில் கேட்டேன்.

"இல்லை கண்ணே'' என்று அவள் பெருமூச்சு விட்டாள்.

"கிளென்னுக்குப் போய் என் புது வலையில் மீன்களைப் பிடிக்க வேண்டும். பிறகு ·பாக்ஸ் அண்டு ஹௌண்ட்சுக்குப் போய்...''

"டாடியை எழுப்பி விடாதே'' என்று கோபத்துடன் சீறியபடி என் வாய்க்குக் குறுக்கே அம்மா தன் கையை வைத்தாள்.

ஆனால், அதற்குள் காரியம் மிஞ்சிவிட்டது. அவர் விழித்துக் கொண்டுவிட்டார். அதாவது, கிட்டத்தட்ட விழித்துக் கொண்டார். அவர் முனகிக் கொண்டு தீப்பெட்டியை நோக்கி கைகளை நீட்டினார். பிறகு நம்ப முடியாதவராகக் கடிகாரத்தைப் பார்த்தாள்.

அம்மா தாழ்ந்த ரகசியக் குரலில், "டீ வேண்டுமா அன்பே'' என்றாள். அவள் அப்படிப் பேசி இதற்கு முன்னார் நான் கேட்டதேயில்லை. அவள் கிட்டத்தட்ட பயந்து போனது போல இருந்தது.

"டீயா? இப்போது நேரம் என்ன என்று உனக்குத் தெரியுமா?'' எகத்தாளமாக அவர் கேட்டார்.
இத்தகைய குறுக்கீடுகளால் நான் நினைத்தது மறந்து போய் விடக்கூடும் என்று பயந்தவனாக, "அதற்குப் பிறகு நாம் ராத்கூனி சாலைக்குப் போக வேண்டும்'' என்று நான் சத்தமாகச் சொன்னேன்.

"லேறி! நீ இப்போது உடனே போய்த் தூங்க வேண்டும்'' என்று அம்மா நறுக்கென்று சொன்னாள்.
நான் சிணுங்கி அழுதேன். அவர்கள் இருவரும் நடந்து கொண்டவிதம் காரணமாக, என்னால் எதிலும் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. என்னுடைய காலை நேரத் திட்டங்களை அழிப்பது ஒரு குடும்பத்தை அப்படியே புதைப்பது போல் இருந்தது.

அப்பா ஒன்றும் பேசவில்லை. பைப்பை பற்ற வைத்து புகையை இழுத்தபடி அம்மாவையோ என்னையோ பொருட்படுத்தாமல் ஜன்னல் வழியே வெளியே தெரிந்த நிழல்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு கிறுக்கு என்று எனக்குத் தெரியும். ஒவ்வொரு தடவையும் நான் வாயைத் திறந்ததும் அம்மா எரிச்சல் அடைந்து என்னை அடக்கினாள். எனக்கு மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது. இது நியாயமே இல்லை என்று எனக்குப் பட்டது. அதில் ஏதோ கெட்ட எண்ணம் இருப்பதாகக்கூடத் தோன்றியது. ஒவ்வொரு தடவையும் இரண்டு படுக்கைகள் விரிப்பது விணானது என்று நான் சொன்னபோதெல்லாம், அதுதான் ஆரோக்கியமான விஷயம் என்று சொல்லி வந்த அம்மா, இப்போது இந்த மனிதனுடன், இந்த அந்நியனுடன் ஆரோக்கியம் பற்றிய கவலை கொஞ்சமும் இல்லாமல் ஒரே படுக்கையில் படுத்துத் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறாள்!

அவர், சீக்கிரம் எழுந்து டீ போட்டார். அம்மாவுக்கு ஒரு கோப்பை டீ தந்தார். ஆனால் எனக்குத் தரவில்லை.

"மம்மி! எனக்கு டீ வேண்டும்'' என்று நான் கத்தினேன்.

"சரி, கண்ணே, நீ அம்மாவின் கோப்பையிலிருந்தே குடி'' என்று அவள் பொறுமையாகச் சொன்னாள்.
விஷயம் ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. அப்பா அல்லது நான் இருவரில் ஒருவர் வீட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டும்.

அம்மாவின் கோப்பையிலிருந்து டீ குடிக்க எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. நான் என்னுடைய சொந்த வீட்டில் பிறர்க்குச் சமமாக நடத்தப்பட வேண்டுமென்று விரும்பினேன். எனவே, அம்மாவைப் பழிவாங்குவதற்காகவே அம்மாவுக்கு எதுவும் மிச்சம் வைக்காமல் எல்லாவற்றையும் நானே குடித்துவிட்டேன். அம்மா அதையும் அமைதியாக ஏற்றுக் கொண்டாள்.

ஆனால், அன்று இரவு எனக்கு படுக்கை விரித்தபோது, "லேறி! நீ எனக்கு ஒரு உறுதிமொழி தர வேண்டும்'' என்று அவள் மென்மையாகக் கேட்டாள்.

"என்ன அது?'' என்று நான் கேட்டேன்.

"காலையில் வந்து பரிதாபத்துக்குரிய டாடியை நீ தொல்லை செய்யக்கூடாது. சரியா?''

மறுபடியும், "பரிதாபத்துக்குரிய டாடி'. அந்த சகிக்க முடியாத மனிதன் சம்பந்தமான எல்லா விஷயங்களையும் நான் சந்தேகிக்கத் தொடங்கினேன்.

"ஏன்'' என்று கேட்டேன்.

"ஏனென்றால், பரிதாபத்துக்குரிய டாடி, கவலையும் களைப்புமாக இருப்பதால் சரியாகவே தூங்குவதில்லை.''

"அவர் ஏன் தூங்குவதில்லை மம்மி?''

"சரி, உனக்குத் தெரியும் இல்லையா? அவர் யுத்தத்துக்குப் போயிருந்தபோது அம்மாவுக்கு தபால் ஆபஸில் இருந்து பணம் வருமே?''

"மிஸ் மக்கார்த்தியிடமிருந்தா?''

"ரொம்ப சரி. ஆனால் இப்போது மிஸ்.மக்கார்த்தியிடம் பணம் இல்லை. ஆகவே, டாடி போய்த்தான் அதைச் சம்பாதிக்க வேண்டும். அவரால் அது முடியவில்லை என்றால், என்ன ஆகும் தெரியுமா?''

"தெரியாது சொல்லு'' என்றேன்.

"வெள்ளிக்கிழமைகளில் பிச்சை எடுக்கிற அந்த ஏழைக் கிழவியைப் போல நாமும் பிச்சையெடுக்க வேண்டியதுதான். அது நமக்குப் பிடிக்காது இல்லையா?''

"இல்லை. நமக்குப் பிடிக்காது'' என்று நான் ஒப்புக் கொண்டேன்.

"எனவே, "நான் இனிமேல் டாடியை எழுப்பித் தொல்லை தரமாட்டேன்' என்று சத்தியம் செய்.''

"சத்தியம்.''

நான் மனப்பூர்வமாகத்தான் இப்படிச் சொன்னேன். பணத்தின் மகிமை எனக்குத் தெரியும். வெள்ளிக் கிழமைகளில் பிச்சை எடுக்கும் கிழவியைப் போல பிச்சை எடுக்க எனக்குப் பிடிக்காது. அம்மா, படுக்கையைச் சுற்றி என் பொம்மைகளை வளையம் போல் வைத்தாள். ஆகவே, நான் தரையில் எந்தப் பக்கத்தில் கால் வைத்தாலும், அவற்றில் ஏதாவதொன்றின் மீது இடறி விழுந்தேயாக வேண்டும்.

காலையில் எழுந்தபோது நான் செய்து கொடுத்திருந்த சத்தியம் எனக்கு நினைவில் இருந்தது. எழுந்து தரையில் உட்கார்ந்தபடி மணிக்கணக்கில் விளையாடினேன். பிறகு, என் நாற்கலியில் உட்கார்ந்து ஜன்னல் வழியே பார்த்துக் கொண்டு மணிக்கணக்கான நேரத்தை செலவழித்தேன். அப்பா விழித்து எழுந்து விட்டிருந்தால் நன்றாயிருக்கும் என்று எனக்குத் தோன்றியது. யாராவது எனக்கு ஒரு கோப்பைத் தேநீர் தந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று நினைத்தேன். சூரியனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. எனக்குச் சலிப்பாக இருந்தது. ரொம்பவும் குளிராக இருந்தது. என்னுடைய பெரிய சிறகுப் படுக்கையின் கதகதப்புக்காகவும் மென்மைக்காகவும் நான் ஏங்கினேன்.

கடைசியாக, என்னால் பொறுக்க முடியாமல் போய்விட்டது. நான், அடுத்த அறைக்குப் போனேன். அம்மாவுக்குப் பக்கத்தில் இடம் இல்லாததால், நான், அவள் மேல் ஏறிக் குதித்தேன். அவள் அதிர்ச்சியடைந்தவளாகக் கண்விழித்தாள்.

என் கைகளை மிகவும் இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு, "லேறி! நீ நேற்று என்னவென்று சத்தியம் செய்து கொடுத்தாய்'' என்று ரகசியமாகக் கேட்டாள்.

"நான் அதன்படிதான் நடந்து கொண்டேன் மம்மி. நான் எவ்வளவு நேரம் அமைதியாக இருந்தேன்'' என்று கையும் களவுமாகப் பிடிபட்டவனைப் போல அழுதேன்.

"ஓ! கண்ணே! நீ தொலைந்தாய்'', என்று அவள் கவலையோடு சொன்னாள். என்னைத் தடவிக் கொடுத்தாள்.
"சரி. நான் உன்னை இங்கே இருக்கவிட்டால், நீ பேசாமல் இருப்பாய் என்று எனக்குச் சத்தியம் செய்து தருவாயா'' என்றாள்.

"மம்மி! எனக்கு உன்னிடம் பேசியாக வேண்டுமே'' என்று நான் அழுதேன்.

"அதெல்லாம் கூடாது. தூங்க வேண்டும். புரிகிறதா?'' என்று நான் அறிந்திராத கண்டிப்புடன் அவள் சொன்னாள்.

எனக்கு மிக நன்றாகவே புரிந்தது. எனக்குப் பேச வேண்டும். அவளுக்குத் தூங்க வேண்டும். மொத்தத்தில் அந்த வீடு யாருடையது?

நானும் அதே மாதிரி கண்டிப்புடன் சொன்னேன். "மம்மி! டாடி தனியாக வேறு படுக்கையில் படுப்பதுதான் ஆரோக்கியமானது என்று நான் நினைக்கிறேன்'' என்றேன்.

இது அவளைத் தடுமாறச் செய்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால், சற்று நேரத்துக்கு அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை. அந்த அநீதி என்னை உறுத்தியது. முன்னுக்குப்பின் முரணாகவும், அநியாயமானதாகவும் இருந்த அவளுடைய வாய் வார்த்தைகளாலேயே நான் அவளைத் தண்டித்தேன். அவள் பதில் சொல்லக்கூட முயற்சி செய்யவில்லை. எரிச்சலுடன் நான் அப்பாவுக்கு ஒரு உதைவிட்டேன். அவள் அதைக் கவனிக்கவில்லை. ஆனால், அவர் முனகியபடி திடுக்கிட்டு கண் விழித்தார்.

அம்மாவைப் பார்க்காமல், யாரோ ஒருவரை உற்றுப் பார்ப்பவர் போல கதவைப் பார்த்துக்கொண்டே, நடுக்கம் தெரியும் குரலில், "மணி என்ன?'' என்றார்.

"இன்னும் நேரம் ஆகவில்லை. குழந்தைதான். நீங்கள் தூங்குங்கள்'' என்று அவள் ஆதரவாகச் சொன்னாள். பிறகு படுக்கையில் இருந்து எழுந்தபடி என்னைப் பார்த்து, "பார் லேறி. நீ டாடியை எழுப்பிவிட்டாய். நீ இப்போது உடனே வெளியே போயாக வேண்டும்'' என்று சொன்னாள்.

அமைதியாகச் சொன்ன போதிலும், அவள் இந்த முறை மிக உறுதியாக இருக்கிறாள் என்பதை நான் உணர்ந்து கொண்டேன். நான் போராடாமலிருந்துவிட்டால், என்னுடைய உரிமைகளையும் சலுகைகளையும் இழந்துவிடுவேன் என்பது தெரிந்தது. அவள் என்னைத் தூக்கியபோது, நான் அப்பாவைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், செத்துப் போனவர்கூட எழுந்துவிடும்படி பயங்கரமாக வீறிட்டலறினேன். அப்பா முனகினார்.

"கேடுகெட்ட பயல். அவன் தூங்குவதே இல்லையா?''

"அன்பே! அது அவன் வழக்கம்'' என்று அவள் அமைதியாகச் சொன்னபோதிலும், அவள் எரிச்சல் கொண்டிருக்கிறாள் என்பதை என்னால் அறிய முடிந்தது.

"சரி, அவன் இங்கேயிருந்து இப்போது உடனே வெளியேற வேண்டும்'' என்று அப்பா கத்தினார். போர்வைகளை எல்லாம் சேர்த்துச் சுருட்டியபடி சுவர்ப்புறம் திரும்பிப் படுத்தார். சிறிய கன்னங்கரிய வெறுப்பு மிழும் இரண்டு கண்கள் மட்டும் தெரியும்படி தலையை மட்டும் திருப்பிப் பார்த்தார். மிக மோசமான மனிதராகத் தெரிந்தார்.

படுக்கை அறைக் கதவைத் திறப்பதற்காக அம்மா என்னை இறக்கி விட்டாள். உடனே, நான் என்னை விடுவித்துக் கொண்டு தூரத்து மூலைக்கு ஓட்டமாக ஓடிப்போய் வீறிட்டலறினேன். அப்பா எழுந்து படுக்கையில் உட்கார்ந்து கொண்டார்.

கரகரப்பான குரலில். "குட்டி நாயே! வாயை மூடு'' என்றார்.

நான், அதிர்ச்சி அடைந்து கத்துவதை நிறுத்தினேன். அப்படியான தொனியில் யாரும் எப்போதும் என்னிடம் பேசியதே இல்லை. ஆத்திரத்தில் கோணிய அவருடைய முகத்தை, நான் நம்ப முடியாதவனாகப் பார்த்தேன். இந்தப் பூதம் பத்திரமாகத் திரும்பி வரவேண்டும் என்று நான் செய்த பிரார்த்தனைகளுக்குப் பதிலாக கடவுள் எனக்கு என்ன கொடுத்திருக்கிறார் என்பதை நான் அப்போதுதான் நன்றாகப் புரிந்து கொண்டேன்.

"நீ வாயை மூடு'' என்று நான் அலறினேன்.

"என்ன சொன்னாய்?'' என்று படுக்கையைவிட்டுப் பாய்ந்து எழுந்தபடி அப்பா கத்தினார்.

"மிக், மிக், குழந்தைக்கும் உங்களுக்கும் இன்னும் நன்றாகப் பழக்கமாகவில்லை என்பது உங்களுக்கு தெரியவில்லையா?'' என்று அம்மா கத்தினாள்.

"நல்ல நடத்தையைவிட நல்ல தீனியே அவனுக்கு தரப்பட்டிருப்பது தெரிகிறது. முதுகில் இரண்டு அடி போட்டால் எல்லாம் சரியாகிவிடும்'' என்று கைகளைப் பயங்கரமாக ஆட்டிக் கொண்டு அவர் சொன்னார்.
இதுவரை அவர் போட்ட கூச்சல் எல்லாம், என்னைப் பற்றி அவர் இப்போது சொன்ன அசிங்கமான வார்த்தைகளுக்கு முன் ஒன்றுமில்லை என்றாகிவிட்டது. அவை என் ரத்தத்தைக் கொதிக்க வைத்தன.

"உன்னையே நீ அடித்துக்கொள். நீயே உன்னை அடித்துக்கொள். வாயை மூடு. உன் வாயை மூடு'' என்று வெறி பிடித்தவன் போலக் கத்தினேன்.

அவர், பொறுமை இழந்து என்னை அடிக்க வந்தார். அம்மா பயத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். தெளிவற்ற மனநிலையில் அவர் கொடுத்த அடியானது வெறுமனே லேசாகத் தட்டியதுபோல் இருந்தாலும், கள்ளமற்ற என்னுடைய பிரார்த்தனையின் விளைவாக யுத்தத்திலிருந்து வீடு திரும்பி, தந்திரமாக எங்கள் பெரிய படுக்கையில் இடம் பிடித்துக் கொண்டுவிட்ட அந்த அந்நியனிடம்&முற்றிலும் அந்நியமான ஒருவனிடம்&அடிவாங்குவது என்பது என்னைத் தடுமாறச் செய்தது. நான் அலறி அலறிக் கூச்சலிட்டபடி இங்கும் அங்கும் ஓடினேன். சின்ன மிலிட்டரி சட்டையை மட்டும் போட்டிருந்த அப்பா, உடலெங்கும் ரோமத்துடுன் அருவருப்பாகக் காட்சியளித்தபடி, கொலை செய்யக் கிளம்பிய மலைபோல என்னைக் குனிந்து பார்த்து முறைத்தார். அவருக்கு பொறாமையாகக்கூட இருந்திருக்கும் என்று எனக்குத் தோன்றியது. எங்கள் இருவருக்கும் நடுவே, அம்மா மனம் நொறுங்கிப் போனவளாக, நைட் டிரஸில் நின்றாள். அவள் மனம் சங்கடப்பட்டால் பரவாயில்லை என்றே எனக்குத் தோன்றியது. அவளுக்கு அவ்வளவும் தேவைதான் என்றுகூடப் பட்டது.

அன்று காலை முதல் என் வாழ்க்கை நரகமானது. அப்பாவும் நானும் பரம விரோதிகளாகிவிட்டோம். நான் அம்மாவுடன் இருக்கும் நேரத்தை அவரும, அவர் இருக்கும் நேரத்தை நானும பறித்துக் கொள்வதில் பல பூசல்களில் ஈடுபட்டோம். அம்மா, என் படுக்கையில் உட்கார்ந்து கதை சொல்லும்போது, அவர் யுத்தத்துக்கு போவதற்கு முன்னால் வைத்துவிட்டுப் போன பூட்சுகளை தேடத் தொடங்குவார். அவர் அம்மாவுடன் பேசும்போது அதை நான் கண்டு கொள்ளவில்லை என்று காட்டுவதற்காகவே என் விளையாட்டுச் சாமான்களை வைத்துக் கொண்டு சத்தம் போட்டு விளையாடுவேன். ஒருநாள் மாலை அவர் வேலை முடித்து வீடு திரும்பியதும் அவருடைய பெட்டியிலிருந்த பேட்ஜ்களையும், கூர்க்கா கத்திகளையும், மடக்குத் தடிகளையும் வைத்துக் கொண்டு, நான் விளையாடுவதைப் பார்த்துவிட்டுப் பயங்கரமாகச் சண்டை போட்டார், அம்மா எழுந்து வந்து அந்தப் பெட்டியை என்னிடமிருந்து பிடுங்கிக் கொண்டு போனாள்.

"லேறி! டாடியாகத் தராதபோது, நீ அவருடைய விளையாட்டுப் பொருட்களை எடுத்து விளையாடக்கூடாது அவர் உன் விளையாட்டுப் பொருட்களைத் தொடுவதில்லை அல்லவா?'' என்று கடுமையாகச் சொன்னாள்.
அவள், தன்னை அடித்து விட்டதுபோல ஏனோ அப்பா அவளைப் பார்த்து முகத்தை சுளித்துவிட்டு வேறுபுறம் திருப்பிக் கொண்டார்.

"அவை ஒன்றும் விளையாட்டுப் பொருட்களல்ல. அவற்றில் சில மிக அபூர்வமானவை; கிடைப்பதற்கரியவை'' என்று உறுமியபடி, அவர், பெட்டியை எடுத்து, அதற்கு உள்ளே இருந்து நான் எதையாவது எடுத்துக் கொண்டு விட்டேனோ என்று சோதனை போட்டார்.

ஆனால், காலம் செல்லச் செல்ல, அவர் என்னையும் அம்மாவையும் பிரித்து வைப்பதற்கு என்னென்ன செய்தார் என்பதை நான் புரிந்து கொண்டேன்.

அம்மாவுக்கு, அவர் மேல் அத்தனை ஈர்ப்பு வரும்படி அவர் என்ன செய்கிறார் என்பதை என்னால் தெரிந்துகொள்ள முடியாதது மோசமான நிலையாயிற்று. அவர் எல்லா விதத்திலும் என்னைவிட மட்டமாகத்தான் இருந்தார். சாதாரணமாகத்தான் பேசினார். டீ குடிக்கும்போது சப்தம் எழுப்பினார். ஒரு சமயம் அவளுக்கு செய்தித்தாளில்தான் ஆர்வமோ என்று எண்ணிக் கொண்டு நானாக துணுக்குச் செய்திகளைத் திரட்டி துண்டுத் தாளில் எழுதி அவளுக்குப் படித்துக் காட்டினேன். அப்புறம், ஒருவேளை அவர் புகைபிடிப்பதனாலோ என்று நினைத்துக் கொண்டேன். தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கும் அது பிடித்திருந்தது. அவரிடம் பிடிபடும்வரை அவருடைய பைப்பை எடுத்துக் கொண்டு திரிந்தேன். டீயைக்கூட சப்தம் எழுப்பியபடி குடித்தேன். அம்மா, என்னிடம் மட்டும, "அது அருவருப்பாயிருக்கிறது' என்றாள். ஆகவே, ஒன்றாகத் தூங்கும் ஆரோக்கியமற்ற அந்த வழக்கத்தில்தான் ஏதோ மர்மம் இருக்கிறது என்று உணர்ந்தேன். அதைப் புலனாய்ந்து அறிவதற்காக அவர்களுடைய படுக்கையறைக்குள் நுழைந்து, அவர்களைக் கண்டுகொள்ளாதது போல எனக்கு நானே பேசிக்கொண்டு அவர்களைக் கண்காணித்தேன். எனக்குத் தெரிந்தவரை ஏதும் நடக்கவில்லை. பெரியவர்களாக வளர்ந்து மோதிரம் மாற்றிக் கொள்வதில் விஷயம் முழுவதும் அடங்கியிருந்ததாகத் தெரிந்தது. நான் காத்திருக்க வேண்டும் என்பதும் புரிந்தது.

அதே வேளையில், நான், காத்துக் கொண்டிருக்கிறேனே தவிர, சரண் அடைந்து விடவில்லை என்று அவருக்குத் தெரிவிக்க விரும்பினேன். ஒருநாள் என் முன்னால் அம்மாவுடன் சகித்துக்கொள்ள முடியாதபடி அவர் அரட்டையடித்துக் கொண்டிருந்தபோது அவருக்கு நன்றாகக் கொடுக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன்.

"மம்மி! நான் வளர்ந்து பெரியவன் ஆனதும் என்ன செய்யப் போகிறேன் தெரியுமா?'' என்றேன்.

"இல்லை கண்ணே, என்ன?'' என்றாள் அவள்.

"நான் உன்னைக் கல்யாணம் செய்து கொள்ளப் போகிறேன்'' என்றேன் அமைதியாக.

அப்பா, அட்டகாசமாகச் சிரித்துவிட்டு அமைதியானார்.

அது வெறும் நடிப்புத்தான் என்று எனக்குத் தெரியும். அம்மா சந்தோஷப்பட்டாள். ஒரு காலத்தில், அப்பாவின் பிடியிலிருந்து, தான் தப்பித்துக் கொள்ள முடியும் என்ற எண்ணம் அவளுக்கு நிம்மதியைக் கொடுத்திருக்க வேண்டும். புன்னகை செய்தபடி, "அது நன்றாகத்தான் இருக்கும் இல்லையா?'' என்றாள்.

"ரொம்ப அருமையாக இருக்கும். ஏனென்றால், நமக்கு ஏகப்பட்ட குழந்தைகள் பிறக்கப் போகின்றன'' என்றேன்.

"அது சரி கண்ணே. விரைவில் நம் வீட்டுக்கு ஒரு குழந்தை கிடைக்கப் போகிறது என்று நினைக்கிறேன்.
பிறகு உனக்கு விளையாடத் துணை கிடைக்கும்'' என்று அவள் இனிமையாகச் சொன்னாள்.

அப்பாவின் விருப்பப்படி எல்லாம் நடப்பது போல அவள் காட்டிக் கொண்டாலும் என் ஆசைகளையும் அவள் மதித்தாள் என்பதை அறிந்து எனக்கு மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது. தவிர, ஜீனிஸ் வீட்டாருக்கும் பாடம் புகட்டியது போல இருக்கும்.

ஆனால், அப்படி எதுவும் நடக்கவில்லை. முதலாவது அம்மா எப்போதும் வேலையாயிருந்தாள்.

ஆகப்போகிற அதிகச் செலவை அவள் எப்படி சமாளிக்கப் போகிறாளோ என்றிருந்தது எனக்கு. அப்பா மாலை நேரத்தில் வீடு திரும்புவதற்கு தாமதம் ஆனாலும் அதனால் எனக்கு எந்த நன்மையும் ஏற்படவில்லை. என்னை வெளியே அழைத்துப் போவதை அம்மா நிறுத்திவிட்டாள் எடுத்ததெற்கெல்லாம் அடித்தாள். நெருப்பாகக் கனன்றாள். குழந்தையைப் பற்றிய பேச்சை நான் எடுத்திருக்கவே கூடாது என்று நினைத்தேன். என்னுடைய அழிவை நானே தேடிக் கொள்வது வழக்கமாகிவிட்டது.

உண்மையிலேயே அழிவு காலம்தான். ஏராளமான ஆர்ப்பாட்டங்களுக்கு இடையே குழந்தை பிறந்தது. அலட்டிக் கொள்ளாமல் எதையும் அவன் செய்வதே இல்லை. முதல் கணத்திலிருந்து எனக்கு அவனைப் பிடிக்கவில்லை.

அவன் சிக்கலான குழந்தை. என்னைப் பொறுத்த அளவில் அவன் சிக்கலாகவே இருந்தான். எப்போதும் எல்லோர் கவனத்தையும் கோரியபடி இருந்தான்.

அவனைப் பொறுத்த அளவில், அம்மா, முட்டாளாக நடந்து கொண்டாள். அவன் எப்போதும் வேண்டுமென்றே பண்ணிக் கொள்கிறான் என்பதை அவளால் கண்டுபிடிக்கவே முடியவில்லை.

அவன் விளையாட்டுக்குத் துணை வர முடியாத உதவாக்கரையாக இருந்தான். நாள் முழுவதும் தூங்கிக் கொண்டே இருந்தான். அவனை எழுப்பி விடக்கூடாது என்பதற்காக நான் பதுங்கிப் பதுங்கி நடக்க வேண்டியதாக இருந்தது. அப்பாவை எழுப்பி விடுவது இப்போது பிரச்னையாக இல்லை. "குட்டியை எழுப்பி விடாதே' என்பதே வீட்டில் எப்போதும் கேட்கும் கோஷமானது.

ஏன் சரியாகக் குறிப்பிட்ட வேளையில் குழந்தை தூங்கக் கூடாது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆகவே, அம்மா அந்தப் பக்கம் திரும்பியதும் நான் அவனை எழுப்பிவிட்டு விடுவேன். சில சமயங்களில், அவனை விழித்திருக்கச் செய்ய, நான், அவனை நன்றாகக் கிள்ளியும் விடுவேன். அம்மா, ஒரு நாள் என்னைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்து ஈவிரக்கம் இல்லாமல் அடித்தாள்.

ஒருநாள் அப்பா வேலை முடிந்து வீடு திரும்பியபொழுது நான் முன்புறத் தோட்டத்தில் ரயில் வண்டி விளையாட்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன்.

அவரைக் கவனிக்காதது போல இருந்தபடி, எனக்கு நானே பேசிக் கொள்பவன்போல சத்தமாக, "இன்னொரு கேடு கெட்ட குழந்தை இந்த வீட்டுக்கு வந்தால் நான் எங்கேயாவது போய்விடப் போகிறேன்'' என்றேன்.
அப்பா அசைவில்லாமல் நின்று என்னைத் திரும்பிப் பார்த்தார்.

"என்ன சொன்னாய்?'' என்று கடுமையாகக் கேட்டார்.

என்னுடைய நடுக்கத்தை மறைத்துக் கொண்டு, "நான் எனக்குள்ளே ஏதோ பேசிக் கொண்டிருந்தேன். அது என் சொந்த ரகசியம்'' என்று நான் பதில் அளித்தேன்.

அவர் ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல் திரும்பிப் போனார். ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கையாக நான் விடுத்த செய்தியின் விளைவு முற்றிலும் வேறாக இருந்தது.

அப்பா, என்னிடம் இனிமையாக நடந்து கொள்ள ஆரம்பித்தார். என்னால் அதைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. அம்மா, குட்டியைப் பற்றி மிகவும் அலட்டிக் கொண்டாள். சாப்பாட்டு வேளையில்கூட அவள் மருண்டவளாக எழுந்து போய் தொட்டிலில் இருந்த குழந்தையைப் பார்த்து, முட்டாள்தனமாகப் புன்னகை செய்து, அப்பாவையும் அதே போலச் செய்யச் சொல்வாள்.

அவர், குட்டியிடம் நல்லதனமாக நடந்து கொள்பவர் என்றாலும், சில சமயங்களில் அவள் என்ன சொல்கிறாள் என்பது புரியாமல் குழம்புவார். இரவுகளில் குட்டி அழுவதைப் பற்றி அப்பா புகார் செய்தார். உடனே, அம்மா கோபித்துக் கொண்டு, ஏதாவது விஷயம் இல்லை என்றால் அவன் அழுவதே இல்லை என்கிற அண்டப் புளுகைச் சொன்னாள். அவள் எவ்வளவு தூரத்துக்கு விவரம் இல்லாமல் இருக்கிறாள் என்பதை நினைத்தால், உண்மையாகவே எனக்கு வருத்தமாக இருந்தது. அப்பா கவர்ச்சியானவர் இல்லை. ஆனால், கூர்மையான புத்தி உடையவர். அவர் குட்டியைப் புரிந்து கொண்டார். நானும் அவரைப் புரிந்துகொண்டேன் என்பதையும் உணர்ந்துகொண்டார்.

ஒரு இரவு நான் திடுக்கிட்டு எழுந்தேன். படுக்கையில் என் பக்கத்தில் யாரோ இருந்தார்கள். அம்மாவாக இருக்குமோ? சுயபுத்தி வரப்பெற்று நல்ல காலமாக அப்பாவை விட்டுவிட்டு என்னிடம் வந்துவிட்டாளோ என்று ஒரு கணம் எனக்குத் தோன்றியது.

அடுத்தகணம், குட்டி, பக்கத்து அறையில் இருந்து அழுவதும் அம்ம் அவனை ஆசுவாசப் படுத்துவதும் கேட்டது. இது அப்பா. கண்களைத் திறந்தபடி பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டு வெறி கொண்டதுபோல அவர் படுத்திருந்தார்.

"நீயும் தூங்கவில்லையா?'' என்று உறுமினார்.

"அட! வா. கைகளை என்மேல் போட்டுக்கொண்டு தூங்கு. சரியா'' என்றேன்.

அவரும் ஒருவிதமாக அப்படியே செய்தார். எச்சரிக்கையோடு என்று நீங்கள் அதை விவரிப்பீர்கள். அவர் எலும்பும் தோலுமாக இருந்தார் என்றாலும் நான் மட்டும் தனியாகப் படுத்திருப்பதற்கு இது பரவாயில்லை.
கிறிஸ்துமஸின்போது அவர் தாமாகவே முன்வந்து உண்மையிலேயே அருமையான ஒரு ரயில் பொம்மையை எனக்கு வாங்கித் தந்தார்.
000

- "கடைத்தெருவின் ஞானி" தொகுப்பிலிருந்து

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் - 9 (சமூக ஊக்கம்)

இந்த ஊக்குவித்தல் என்பது ஒரு சுழற்சிதான்.

அதாவது முதலில் உந்துதல் ஏற்படுகிறது. உந்துதல் ஏற்பட்டு குறிக்கோளை நோக்கிச் செலுத்தப்படுவது. குறிக்கோளை அடைவது. குறிக்கோளை அடைந்த பின் உந்துநிலை குறைக்கப்பட்டு, குறிக்கோளை அடைந்ததற்கான மனநிறைவடைதல். மீண்டும் உந்துநிலை தொடங்கி, நடத்தை குறிக்கோளை நோக்கிச் செலுத்தப்படுகிறது.

சரி, மக்கள் பொதுவாக சிலவிதமான ஊக்க நிலைகளுக்கு உந்தப்படுகின்றனர்.

அதிகாரம், ஆதிக்கம், சாதனை ஆகிய மூன்று நிலைகளை அடைய உந்துதல்கள் மூலம் மக்கள் அவர்களுடைய குறிக்கோளை நோக்கி உந்தப்படுகின்றனர்.

இப்படிப்பட்ட மனிதச் செயல்களின் விளைவாக ஏற்படும் சிக்கலான ஊக்கநிலைகள் அல்லது தேவைகள், சமூக ஊக்கிகள் எனப்படுகின்றன. குடும்பம், மற்ற மனிதர்கள், சமூகக் குழுக்களின் மூலமாக இந்த ஊக்க நிலைகள் ஏற்படுவதால் அவை சமூக ஊக்கிகள் எனப்படுகின்றன.

இந்த சமூக ஊக்கிகளை மூன்று வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்.

அடையும் தேவை உள்ளவர்கள்
துணை நாடும் தேவை உள்ளவர்கள்
அதிகாரத் தேவை உள்ளவர்கள்

இவர்களின் குணநலன்களையும் இந்த அட்டவணையின் மூலம் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

குணநலன்கள்	சாதனை தேவை	துணைநாடும் தேவை	அதிகாரத் தேவை
பொதுவானவை	சிறப்பாகச் செய்ய வேண்டும் என்ற ஆர்வம்	நட்பை ஏற்படுத்துவதிக் கொள்வதில், நட்பைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதில், சரி செய்வதில் அக்கறை	ஆதிக்கம் அல்லது செல்வாக்கு பெறுவதில் மற்றும் புகழ் பெறுவதில் ஆர்வம் காட்டுதல்
எழுச்சி ஏற்படுத்தும் நிலை	மிதமான அளவில் சவாலாக உள்ள வேலை	நண்பர்களுடன் இருக்கும் சந்தர்ப்பங்கள்	செல்வாக்கு ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் சூழ்நிலை
தொடர்புடைய செயல்கள்	கடினமான சவாலாக அமையும் வேலையை தேர்ந்தெடுத்து சிறப்பாகச் செயல்படுதல்	நண்பர்களின் ஒப்புதலைப் பெற விழைதல், புதியவர்களின் மறுப்பை வெறுத்தல், கனிவானவர்களிடம் நற்பெயர் பெறுதல்	கௌரவமான அனுபவங்களை சேகரித்தல், மற்றவர்களை சமாதானப்படுத்துதல், குழுக்களை வழிநடத்திச் செல்லுதல், போட்டிகளில் ஈடுபடுதல்

சரி, மேலே கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் அட்டவணையின் மூலம் ஒரு சிலரின் குணநலன்களை அறிந்து கொள்ள முடியும்.

முக்கியமான ஊக்க நிலைகளாகச் சொல்லப்படுபவை, சாதனைத் தேவையும் அதிகாரத் தேவையும்தான்.

சாதனைத் தொடர்புடைய நடத்தைகள் தொழில் மற்றும் வியாபாரத்தில் வெந்ற்றி பெற்ற மனிதர்களிடம் காணப்படுகிறது. அவர்கள் தம் செயலில் வெற்றி பெறும்போது தங்களுடைய குறிக்கோளையும் உயர்த்திக் கொள்கின்றனர். அதே போல சாதனைத் தேவையுடையவர்கள் தமது செயல்களை மற்ற சாதனையாளர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் குணமுடையவர்கள்.

அதிகாரத் தேவை கொண்டோர் பெரும்பாலும் செல்வாக்கு பெறுவதும், கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வருவதும், சமயங்களில் மகிழ்ச்சியூட்டுவதும், மாற்றங்கள் பல செய்வதும், தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்பதும் அவர்களின் குறிக்கோள்களாக இருக்கின்றன. இந்த அதிகாரத் தேவையின் வலிமை ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் மாறுபடுகிறது.

பொதுவாக மனிதர்களின் அடிப்படைத் தேவைகளை சில அடிப்படைத் தேவைகள் மற்றும் உயர்நிலைத் தேவைகள் என வகைப்படுத்தலாம்.

மாஸ்லோவ் என்னும் உளவியலாளர் இந்தத் தேவைகளின் படிநிலையமைப்பைக் கொடுத்திருக்கிறார்.

தேவைகளின் படிநிலையமைப்பு (A. மாஸ்லோ - 1954)

தன்னிலை வெளிப்படுத்தும் தேவை
தன்மதிப்புத் தேவை
அன்பு மற்றும் சமூகத் தேவை
பாதுகாப்புத் தேவை
உடலியல் தேவை

இங்கு கொடுக்கப்பட்ட கடைசி மூன்றும் அடிப்படைத் தேவை. அடுத்த இரண்டும் உயர்நிலைத் தேவை. உடலியல் தேவையிலிருந்து தன்னிலை வெளிப்படுத்தும் தேவை வரை வரிசையாக பூர்த்தி செய்யப்படுகின்றன.

உடலியல் சார்ந்த ஊக்குவித்தல் என்பது பசி, தாகம், பாலுணர்வு, தூக்கம், வலியைத் தவிர்த்தல், பிராணவாயுத் தேவை ஆகியன் உடலியல் தேவைகளாகும்.

உடலியல் தேவை பூர்த்தியாகும் நிலையில் அடுத்த நாளுக்கான பாதுகாப்புத் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படுகின்றன. பாதுகாப்புத் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படின் அன்பு காட்டவும் சமூக உறவும் மேம்படுகிறது. இதுவரையானது உயிர்வாழ்வதற்கான அடிப்படைத் தேவை.

தன்மதிப்புத் தேவையும் தன்னிலை வெளிப்படுத்துதலும் வளர்ச்சிக்கான தேவைகளாகும்.

தன்மதிப்புத் தேவை என்பதில் கௌரவம், வெற்றி, சுயமதிப்பு ஆகியன.

தன்னிலை வெளிப்படுத்தும் தேவை என்பது தனக்கு மனநிறைவை அளிக்கக்கூடிய அல்லது தம்முடைய திறமை முற்றிலும் வெளிப்படக்கூடிய செயல் தன்னிலை வெளிப்படுத்தும் தேவை. அதாவது, இலக்கியம், அறிவியல், சமுதாயத்தில் தலைமைப் பொறுப்பேற்றுக் கொள்ளுதல், அரசியல் போன்றவற்றில் தனது திறமையை வெளிப்படுத்துதல்.

சரி, இந்த ஊக்கம் தேவை எல்லாமே தனி நபர் ஆளுமையைச் சார்ந்ததுதான். அடுத்த வாரங்களில் சில ஆளுமைகளைப் பார்க்கலாம்.

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் - 8 (ஊக்கம்)

ஊக்குவித்தல் என்ற பெயரே லத்தீன் மொழியிலிருந்து வந்ததுதான். லத்தீன் மொழியில் அடைதல் என்னும் பொருளைக் கொண்ட ஒரு சொல்லிலிருந்து கிடைத்த வார்த்தைதான் ஊக்குவித்தல். ஒருவரை ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் செயல்பட கட்டாயப்படுத்தும் ஒருவகை உந்துசக்தியே ஊக்குவித்தல்.

ஒருவருடைய ஆர்வத்தைத் தூண்டி அவருடைய ஆற்றலை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி முழு மூச்சுடன் செயல்படுத்தத் தூண்டுவதே ஊக்குவித்தல் எனப்படுகிறது. மனிதனின் உள்ளார்ந்த தேவைகள், விருப்பங்கள், ஆசைகள் மற்றும் துடிப்புகள் ஆகியன ஊக்கிகள் எனப்படுகின்றன.

சரி, ஊக்கம் அப்படின்னா என்ன?

ஒரு குறிக்கோளை நோக்கி உங்களை இயங்கச் செய்வதுதான் ஊக்கம்.

"கிளாஸ்ல நீ ·பர்ஸ்ட் ரேங்க் வாங்கு. நீ ஆசைப்பட்ட மாதிரியே உனக்கு நான் ஒரு சைக்கிள் வாங்கித் தருகிறேன்" என்று அப்பா சொல்லியிருப்பாரே, இது ஊக்கம்.

"இந்த மாசம் 150 கம்ப்யூட்டர் ஆர்டர் கொண்டு வா, உனக்கு ஐந்தாயிரம் ரூபாய் இன்செண்டிவ் தருகிறேன்." என்று மேனேஜர் சொல்லியிருப்பாரே, இதுவும் ஊக்கம்.

அதாவது நீங்கள் முதல் ரேங்க் வாங்கவேண்டும் என்னும் நோக்கத்தை உங்கள் ஆசிரியர் ஊக்குவிக்கிறார். அதிகமான அளவில் பொருட்களை விற்பனை செய்ய வேண்டும் என்னும் எண்ணத்தை உங்கள் மேனேஜர் ஊக்குவிக்கிறர். அதாவது உங்களை மகிழ்விப்பதன் மூலம் உங்கள் திறமைகளை ஊக்குவிக்கிறார்கள்.

சரியாகச் சொன்னால் உங்கள் திறமைகளைக் கொண்டு குறிக்கோளை அடையும் செயலை அவர்கள் உற்சாகப்படுத்துகிறார்கள்.

இது மட்டும்தான் ஊக்கம் என்று சொல்ல முடியுமா?

"நாளைக்கு இந்த மனப்பாடப்பகுதியை மனப்பாடம் செஞ்சுட்டு வந்து ஒப்பிக்கணும், அப்படி ஒப்பிக்காதவங்க எல்லாரையும் கிளாஸ¤க்கு வெளில முட்டி போட வைப்பேன்" என்று தமிழ் வாத்தியார் சொல்லியிருப்பார்.

அதே மேனேஜர் இந்த மாசம் நீ 150 விக்கலைன்னா இந்த வருஷம் இன்க்ரிமெண்ட்டை கட் பண்ணிடுவேன்." என்று மிரட்டியிருப்பார்.

இதுவும் ஊக்கம்தான்.

இது எப்படி ஊக்கமாகும்?

வாத்தியார் சொன்னது போல அடுத்த நாள் மனப்பாடம் செய்து ஒப்பிக்காவிட்டால் கிளாஸ¤க்கு வெளியே முட்டி போடவேண்டியிருக்கும். அத்தனை மாணவ மாணவிகளின் முன்பும் முட்டி போட வேண்டும் என்ற பயத்தினால் நீங்கள் அந்த மனப்பாடப்பகுதியைப் படித்து முடிப்பீர்கள். ஆக, ஆசிரியரின் நோக்கம் நிறைவேறியது. நீங்கள் அந்த மனப்பாடப்பகுதியைப் படிக்கவேண்டும் என்பது அவர் நோக்கம். அந்தக் குறிக்கோளை நிறைவேற்ற அவர் கையாண்ட விதம் இந்த ஊக்கம்.

விற்பனை நிலைமையைச் சீரமைக்க உங்கள் மேனேஜர் நடந்து கொண்ட விதம். இதுவும் ஊக்கம்தான்.

இது எதிர்மறையான ஊக்கம்.

முதலில் சொல்லப்பட்டது வெகுமதி அல்லது பரிசினை அளிப்பது. இது உடன்பாடான ஊக்கம். இரண்டாவதாகச் சொல்லப்பட்டிருப்பது தண்டனை எனப்படும் எதிர்மறை ஊக்கியாகும்.

ஆனால், இரண்டுமே உங்களை குறிக்கோளை நோக்கிச் செலுத்தும் ஊக்கமாகும். இரண்டின் மூலமும் நீங்கள் உங்கள் குறிக்கோளை அடையமுடியும்.

இந்த ஊக்கம் என்பது உங்களுக்குள் ஏற்படும் ஒரு உந்து நிலையில்தான் ஆரம்பமாகின்றது. உந்து நிலையில் ஆரம்பித்து உங்களை குறிக்கோளை நோக்கிச் செலுத்துகிறது.

முதலில் சொல்லப்பட்ட வெகுமதி அல்லது பரிசு கொடுப்பதனால் தனிமனிதனின் ஒழுக்கம், நடத்தை, கற்றல் போன்றவை மேம்படுத்தப்படும்.

இரண்டாவதாக இருக்கும் தண்டனை என்னும் ஊக்கியினால் ஏற்படுவது பயம், அந்தஸ்து, தனிமனித கௌரவம் பாதித்தல் ஆகியவையே.

ஆக, இந்த இரண்டு ஊக்கிகளின் மூலமாகவும் உங்கள் குறிக்கோளை அடைய முடியும்.

இரண்டு விதங்களிலும் சில நிறைகள் இருக்கின்றன. சில குறைகள் இருக்கின்றன.

வெகுமதிகள் மற்றும் பரிசுகள் தருவது எப்போதும் மகிழ்ச்சியைத் தரும். பரிசு பெற்றவரை மேலும் ஆர்வத்தோடு செயல்பட ஊக்குவிக்கும். வெகுமதிகள் மகிழ்ச்சியைத் தருவதால் அக்கறை மற்றும் உற்சாகத்தைக் கொடுக்கும். வெகுமதிகள் திறமை வாய்ந்தவர்களை மேலும் முன்னேற்றம் அடையச் செய்யும். ஆனால், வெகுமதிகள் எல்லோரையும் ஊக்குவிப்பதில்லை. சமதிறமை உள்ளவர்களை மட்டுமே ஊக்குவிக்கின்றன. வெகுமதிகள் கிடைக்காதபோது ஏமாற்றத்தை அளிக்கும். வெகுமதிகள் பெரும்பாலும் சுமூகமான போட்டியை உண்டாக்குவதில்லை.

தண்டனைகள், எப்போதும் வருத்தத்தோடும் வலியோடும் இணைந்திருப்பதால் தவறு செய்வது மிகவும் குறையும். தண்டனை பெறுபவர்கள் நடத்தையை மட்டுமின்றி மற்றவர்களின் நடத்தையையும் கட்டுப்படுத்துகின்றன. விரும்பத்தகாத நடத்தைகளுக்கு அளிக்கப்பட்ட தண்டனைகள் நல்ல பலனைத் தரும்.

ஆனால், இந்த தண்டனை என்னும் ஊக்கியின் மூலம் குறிக்கோளை அடைவதை நாம் தவிர்க்க வேண்டும். தண்டனைகள் அளிப்பதன் மூலம் மகிழ்ச்சியற்ற உணர்வை உண்டாக்குவதோடு தோல்வியோடும் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. தண்டனைகள் அளிப்பதன் மூலம் கிடைக்கும் முடிவுகள் எப்போதும் ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை. தண்டனைகள் குறித்து பயப்படாமல் போகும் பட்சத்தில் அல்லது தண்டனைகளை ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவத்திற்கு வந்துவிட்டாலோ தண்டனைகள் வழங்குவதில் பலனில்லாமல் போய்விடும். தண்டனை வழங்கியவர்கள் மீதும், சமூகத்தின் மீதும் மனவருத்தத்தை அளிக்கும்.

சரி, இந்த இரண்டு ஊக்கிகளில் எது சிறந்த பலனைத் தரும்?

இரண்டுமே பலனைத் தரலாம் அல்லது எதிர்பார்த்த பலனைத் தராமலும் போகலாம். காரணம் வெகுமதியோ தண்டனையோ, அதனை வழங்குபவரின் ஆளுமையும், அதனைப் பெறுவோரின் ஆளுமையையும் பொறுத்தே பலனைத் தரும்.

எப்படி கவனம் என்பது உங்கள் தேவைகளைக் கொண்டு அமைகிறதோ அதே போல ஊக்கமும் பெரும்பாலும் உங்கள் தேவைகளைக் கொண்டே அமைகிறது.

அடிப்படைத் தேவைகளையும் சமூக ஊக்கிகளையும் தமிழோவியத்தில் பார்க்கலாம்.

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் - 7 (கவனம்)

பிரபலமான ஓவியர் ஒருவருடைய ஓவியத்தைத் திருடிக் கொண்டு போனவனைப் பிடித்து ஜெயிலில் அடைத்து வைத்திருந்தார்கள். அவனுக்கு சாப்பாடு எதுவும் தர வேண்டாம் என்று உத்தரவு. நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு அவனிடம் அந்த அழகான ஓவியத்தைக் கொண்டு போய் காட்டினார்கள். "எப்படி இருக்கிறது" என்று கேட்டார்கள்.

நான்கு நாள் பட்டினி இருந்தவன் கண்ணுக்குத் தென்பட்டது அந்த ஓவியத்தின் ஒரு ஓரத்திலிருந்த திராட்சை மட்டுமே. அதைச் சுட்டிக் காட்டி "இந்தத் திராட்சை மிகவும் சுவையாக இருக்கும்" என்றான். அந்த நேரத்தில் அவனுக்குத் தேவை அந்த திராட்சை மட்டுமே. அவன் கவனத்தில் அந்த திராட்சை மட்டுமே தென்படுகிறது.

கவனம் என்பது உங்கள் தேவைகளைக் கொண்டே அமைகிறது.

இந்த கவனம் இருக்கிறதே, இது ஆளாளுக்கு மாறுபடும். ஒவ்வொருத்தர் கவனமும் அவரவர் விருப்பப்பட்ட பொருளிலே அல்லது செயலிலே இருக்கும். ஒருவருடைய ஆர்வத்தைப் பொறுத்தே இந்த கவனமும் மாறுபடுகிறது.

ஒரு தெருப் பெயரைச் சொல்லி பத்து பேரிடம் வழி கேட்டுப் பாருங்கள். பத்து பேரும் பத்து விதமான அடையாளங்களைச் சொல்லியிருப்பார்கள். அவர்கள் அதிகம் விரும்பும் இடமாக அல்லது அவர்களுக்கு அதிகம் பழக்கமாக உள்ள இடங்களைக் கொண்டுதான் உங்களை வழிநடத்துவார்கள்.

உங்கள் அம்மாவைக் கேட்டுப் பாருங்கள். பிள்ளையார் கோவிலுக்கு அடுத்த தெரு என்று சொல்லுவார்கள். அதே இடத்தை உங்கள் தங்கையிடம் கேட்டுப் பாருங்கள். "நீ வழக்கமா சிகரெட் புடிச்சுகிட்டு நிப்பியே ஒரு டீக்கடை, அதைத் தாண்டி அடுத்த ரைட்ல இருக்கு" என்று வரும் பதில். உங்கள் நண்பனைக் கேட்க, அதே தெருவில் இருக்கும் ஒரு ஒயின் ஷாப் பெயரிலிருந்து வழி சொல்ல ஆரம்பிப்பார். இதுவே உங்கள் அப்பாவிடம் அந்தத் தெருவைப் பற்றி கேட்டுப் பாருங்கள். "நம்ம PWD வரதாச்சாரி வீட்டுக்கு அடுத்த தெரு" என்று சொல்வார். உங்கள் அண்ணியிடமிருந்து "பரஸ் ஜுவெல்லரி இருக்கே அதுக்கு எதிர்த்த மாதிரி இருக்கிறதுதான் அந்தத் தெரு" என்பதாக பதில் வரும்.

அவர்கள் அந்தத் தெருவை கவனித்து வைத்திருப்பது அப்படி.

சரி, அதே தெருவை இவ்வளவு விளக்கங்களுக்குப் பிறகு நீங்கள் எப்படிப் புரிந்து கொண்டிருப்பீர்கள்? "நிர்மலா டேபிள் டென்னிஸ் போவாளே, அந்த கிரவுண்டுக்கு அடுத்த தெருதானே?" இப்படியாக ஒரே தெரு எத்தனை விதமான கவனத்துக்குள்ளாகிறது.

சரி, இந்த கவனம் என்பது அவரவர் தேவையைப் பொறுத்தும் சூழ்நிலையைப் பொறுத்தும் மாறுபடுகிறது.

நீங்கள் போக வேண்டிய அவசரம். அதற்குத் தடங்கலாக விழுந்த சிக்னல். அடுத்த வண்டிகள் வரும்முன் போய்விடலாம் என்று நினைத்த அவசரம். போலிஸ்காரர் வந்துவிடுவாரோ என்ற பயம். இதெல்லாம் சேர்ந்து சைக்கிள்காரனை இடித்து விட்டீர்கள். ஒரே நேரத்தில் உங்கள் கவனத்தைப் பல விஷயங்களிலும் செலுத்த முயலும் இந்தச் செயலுக்கு கவனப் பகுப்பு என்று சொல்வார்கள். இந்த கவனப் பகுப்பு முறை பெரும்பாலும் நடைமுறைக்கு ஒத்து வருவதில்லை.

பிறகு எப்படி நண்பர்களுடன் பேசிக் கொண்டே சுற்றிலும் பார்த்துக் கொண்டே நடந்து போகின்றோம். சிகரெட் புகைத்துக் கொண்டே கைத்தடியைச் சுழற்றிக் கொண்டே போகின்றோம். இவையனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் எப்படி சாத்தியம்?

இந்த கவனப் பிளவை உட்வொர்த் என்பவர் "ஒரே நேரத்தில் இரண்டு தனித்தனியான நடவடிக்கைகளில் கவனத்தைக் குவியும்படி செய்தல்" என்கிறார். இரண்டு விஷயங்களில் ஒன்று தானாகவே நடைபெறும். ஒரு விஷயம் மட்டுமே உளச் செயலாக இருக்கும். மற்றொன்று உடல் சார்ந்த செயலாக தன்னாலேயே நடைபெறும். நண்பர்களுடன் பேசுதல் உளச் செயல். நடந்து போகுதல் உடற்செயல்.

இப்படி இருக்க, கவனப்பிரிவு என ஒன்று உண்டு. கவனத்தை சமமாகப் பிரிக்க முடியாது. சமமாகப் பிரித்து இரண்டு வேலைகளைச் செய்ய வைக்க முடியாது.

நீங்கள் உங்கள் நண்பரின் பைக்கில் அவர் பின்னால் உட்கார்ந்து போயிருப்பீர்கள். அப்போது நண்பர் வண்டியோட்டிக் கொண்டே உங்களிடம் பேசிக் கொண்டு வருவார். ஆனால், திடீரென "என்ன சொன்னே" என்று உங்களைக் கேட்பார். அப்போது உங்கள் நண்பரின் கவனம் உங்கள் பேச்சில் இல்லை. வண்டியோட்டுவதில்தான் இருந்திருக்கிறது. அதற்கு முன் வரை அவர் உங்கள் பேச்சைக் கேட்டுக் கொண்டுதான் வந்தார். பேச்சும் வண்டியோட்டுவதுமாக கவனம் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது.

இப்படி மாறிக் கொண்டே இருப்பதுதான் கவனம். அதாவது கேமராவின் ஷட்டர் ஸ்பீட் போல.

ஷட்டர் ஸ்பீட் வேகத்துக்கு இப்படி மாறிக் கொண்டிருக்கும் கவனத்தின் வீச்சு என்னவாக இருக்கும்? என்று உளவியலாளர்கள் கண்டுபிடித்து வைத்துள்ளார்கள். ஒருவர் எந்த அளவு கவனம் செலுத்தி செய்தியைச் சரியாக மனதில் பதிவு செய்ய முடியும் என்பதைக் கொண்டு அவருடைய கவன வீச்சினைத் தெரிந்து கொள்ளலாம். ஒருவருடைய கவனிக்கும் ஆற்றலில் பல வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. இதை கவனவீச்சின் அளவை சோதனை செய்யும்போது தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இயல்பான ஒரு மனிதனின் கவனவீச்சு எழுத்துக்களைப் பொறுத்தவரை மூன்று என்கிறார்கள். எண்களைப் பொறுத்தவரை நான்கு. பரிசோதனைகள் பல செய்த பிறகு கண்டுபிடித்த தீர்வுகள் இவை.

அதனைக் கொண்டே வாகனங்களுக்கு எண்களை அளிக்கிறார்கள். மோட்டார் வண்டிகள் அனைத்தும் இதனடிப்படையிலேயே TMX 2541 என்று மூன்று எழுத்துக்களும் நான்கு எண்களும் வைத்திருந்தார்கள். தற்போது வாங்கும் வண்டிகளுக்கு ஒவ்வொரு TN 01 X 5498 என்று கொடுக்கிறார்கள்.

இந்த எழுத்துக்களும் எண்களும் அதிகமாகும் பட்சத்தில் கவன வீச்சு பாதிக்கப்படும்.

பொருள் தரமுடியாத ஒரு வடிவத்தைப் பார்ப்பதை விட பொருள்தரக்கூடிய வடிவத்துக்கு கவனவீச்சு அதிகமாக இருக்கும். TN என்பது தமிழ்நாடு என்பதையும், 01 எனப்படுவது அந்த வண்டி ரிஜிஸ்ட்ரேஷன் எண் பதிவான RTO - வைக் குறிப்பதாகும். இதே போல சில வண்டிகளில் தமிழில் எண்களை எழுதியிருப்பார்கள். அந்த எண்களை கவனத்தில் கொள்வதென்பது சற்று சிரமமான விஷயம். முதலில் சொல்லப்பட்ட TN 01 X 5498 என்பதை கவனித்த வேகத்துக்கு இதை கவனிக்க முடியாது.

கவனம் என்பது எல்லா வயதினரிடமும் இருக்கக்கூடிய ஒன்று. ஆனால், அந்தந்த வயதுக்குத் தக்க அந்த நேரத்து சூழ்நிலைக்கேற்ப கவனம் மாறுபடக்கூடியது. இப்படி மாறக்கூடிய கவனம் என்பது ஒருவரின் ஆர்வத்தைப் பொறுத்து அமைகிறது. மிகுந்த ஆர்வத்தோடும் கவனத்தோடும் இருக்கும் ஒருவருக்கு மிகச் சரியான ஊக்கம் கிடைக்குமானால் அவர் வாழ்நாளில் மிகச் சிறந்த பயனை அடையலாம்.

மிகச் சிறந்த பயனை அடைவதற்கான ஊக்கம் உங்களுக்கு தமிழோவியத்தில் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் - 6 (கவனம்)

நாம ஒரு விஷயத்தைப் பார்க்கிறதுக்கும் கவனிக்கிறதுக்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்குது. எப்பவாவது கவனிச்சிருக்கீங்களா?

கவனம் என்பதன் அடிப்படையே புலனுறுப்புகள் மூலமாக வரும் செய்திகளை வடிகட்டும் செயல்தான்.

இப்பொழுது வண்டியோட்டிக் கொண்டு போகிறீர்கள். உங்கள் கவனம் சாலையில்தான் இருக்கும். சாலையில் மட்டும்தான் என்று உங்களால் சொல்ல முடியுமா? பின்னால் வரும் வண்டியைப் பார்க்க ரியர்வியூ மிரர் மீது கவனம் மாறும். பின்னால் வரும் வண்டியின் சத்தத்தை வைத்து அது வரும் வேகத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். உரசிக் கொண்டு போகும் வண்டிகளுக்கு டாட்டா காட்டிவிட்டு மிக ஜாக்கிரதையாகப் போய்க் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

இதெல்லாம் விட முக்கியமான இன்னொரு விஷயம் டிரா·பிக் போலிஸ். அவர் எங்கே இருக்கிறார்? இருக்கிறாரா இல்லையா? ரோடு காலியாகத்தானே இருக்கிறது. நில் என்று எச்சரிக்கும் சிவப்பு சமிக்ஞையை புறந்தள்ளிவிட்டுப் போய்விடலாமா? என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே குறுக்கே வரும் ஒரு சைக்கிள்காரன் மீது வண்டி லேசாக மோதி இடித்து நின்றுவிட, அப்போது சரியாக வந்துவிடுவார் போலிஸ்காரர். அதுவரை எங்கே இருந்தார் என்று யாருக்கும் தெரியாது. இதற்காகவே காத்திருந்தது போல வந்து வண்டியை ஓரம்கட்டச் சொல்லுவார்.

சரி, அப்போது நீங்கள் யார் மீது குற்றம் சொல்வீர்கள். அந்த சைக்கிள்காரன் மீதுதானே. ரொம்பச் சரி. அப்புறம் வருவோம் இதே விஷயத்துக்கு.

கவனம் என்பது ஒரு முக்கியமான விஷயம். நாம் ஒரு சமயம் ஒரு விஷயத்தின் மீது மட்டுமே முழுதாக கவனம் செலுத்தமுடியும். ஒரு சமயம் ஒரு தூண்டலைத்தான் முழுமையாக கவனிக்க முடியும். இவ்வாறு பல தூண்டல்களிலிருந்து ஒரே ஒரு தூண்டலை மட்டுமே தேர்ந்தெடுத்து அதன் மீது அதிக அக்கறை செலுத்தி ஆய்வு செய்தலே கவனம் என்று சொல்லப்படுகிறது. (இதை நம்ம உளவியலாளர்கள் புலனாய்வு செய்தல் என்று சொல்கிறார்கள்)

இரண்டு செய்திகளை ஒரே நேரத்தில் கவனிக்க முடியாது. ஒரு விஷயம் மட்டுமே கவனிக்கப்படும். மற்றொன்று புறக்கணிக்கப்படும்.

இந்த கவனத்திற்கு இரண்டு விதமான காரணிகள் உண்டு. அவை, புறவயக் காரணிகள் மற்றும் அகவயக் காரணிகள்

புறவயக் காரணிகள் என்று சொல்லப்படுவன செறிவு அல்லது அளவு, புதுமை அல்லது வேற்றுமை, செய்ததே செய்தல், அசைவு அகவயக் காரணிகள் என்று சொல்லப்படுபவை பசி; தாகம்; பாலுணர்வு, இரண்டாவதாகத் தயார் நிலை, மூன்றாவதாக ஆர்வம், முன் அனுபவம், புலன்காட்சி முனைவு ஆகியன.

புறவயக் காரணிகள் என்று சொல்லப்படுபவை பெரும்பாலும் மக்களை ஈர்ப்பதற்காகவே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. விளம்பரத் துறையினரால் மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுபவை புறவயக் காரணிகள். மக்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பது மட்டுமே அவர்களின் வேலையாக இருப்பதனால் புறவயக் காரணிகள் மூலம் கவனத்தை ஈர்க்கிறார்கள்.

அகவயக் காரணிகள் இருக்கிறதே அதுதான் மிகவும் சக்திவாய்ந்தது. மனிதர்களை மொத்தமாகப் புரட்டிப் போட்டுவிடக்கூடியது. மிக எளிதாக கவனக்குலைவு ஏற்படுவது முதலில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் பசி; தாகம்; பாலுணர்வு போன்ற அகவயக் கூறுகளால்தான்.

அடுத்ததாகச் சொல்லப்பட்ட தயார் நிலை இருக்கிறதே. இது ஒரு சிக்னலுக்காகக் காத்திருத்தல் போன்றது. துப்பாக்கி வெடித்ததும் சீறிப்பாயும் ஒட்டப்பந்தயக்காரனைப் போல. குழந்தை அழும் குரலைக் கேட்டவுடன் பாலூட்டத் தொடங்கும் தாயின் விழிப்பு நிலை போன்றது.

மூன்றாவதாகச் சொல்லப்பட்ட விஷயம் ஆர்வம். நீங்களும் உங்கள் நண்பரும் ஒரு புத்தகக் கண்காட்சியின் உள்ளே போய்க் கொண்டிருக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு இலக்கியம் பிடிக்கும். உங்கள் நண்பருக்கு கம்ப்யூட்டர் மட்டுமே பிடிக்கும். இருவருமாக சுற்றி வரும்போது இருவரின் கவனமும் மாறுபடும். நீங்கள் இலக்கியப் புத்தகங்கள் முன்பு நின்று தேட ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். உங்கள் நண்பர் உங்களுடன் வந்ததையே மறந்து எதிர் வரிசையில் கம்ப்யூட்டர் புத்தகங்களில் மேய்ந்து கொண்டிருப்பார். இந்த கவனம் ஆர்வத்தினால் வருவது. உங்களை அதிகம் ஈர்க்கக்கூடியதாக இருக்கிறதோ அதன் மீதே நீங்கள் கவனம் செலுத்துவீர்கள்.

முன் அனுபவம் என்பது உங்களிடம் இருக்கும் முன் அனுபவத்தைக் கொண்டு நீங்கள் செலுத்தும் கவனம்.

கடைசியாக புலன் காட்சி முனைவு என்று சொல்லப்படுவதும் தயார் நிலையே.

சரி, வண்டி அந்த சைக்கிள்காரனை இடித்துத் தள்ளியபோது உங்கள் கவனம் எங்கேயிருந்தது? வண்டியைச் சரியாகத்தான் ஓட்டிக் கொண்டு வந்தீர்கள். சிக்னலையும் பார்த்துவிட்டீர்கள். இதில் உங்கள் கவனத்தில் குறுக்கிட்டது அந்தப் போலிஸ்காரரின் நினைப்புத்தான். போலிஸ்காரரின் நினைப்பு மட்டுமா? இல்லை. சிக்னலும்தான். சிக்னலைப் புறக்கணிக்கும் உங்கள் அவசரமும்தான். இதெல்லாம் உங்கள் கவனத்தைக் குலைத்துவிடுகின்றன.

இத்தனைக்கும் நடுவே நீங்கள் சைக்கிள்காரனை கவனிக்க முடியாமல் போய்விட்டது. அவ்வளவுதான். வேறொன்றுமில்லை. அதற்கு கவனப் பகுப்பு என்று சொல்லுவார்கள்.

சில சமயங்களில் இரண்டிற்கும் மேற்பட்ட விஷயங்களில் நாம் கவனம் செலுத்த முற்படும்போது நம் கவனம் குறித்த நேரத்தில் ஒரே ஒரு வடிவத்தில் மட்டுமே அல்லது செயலில் மட்டுமே இருக்கும். கவனப் பிளவு என ஒரு சங்கதி உண்டு. அது ஒரே நேரத்தில் இரண்டு தனித்தனி வேலைகளைச் செய்வதாகும். அதாவது, நண்பர்களுடன் பேசிக் கொண்டே ரோட்டில் நடந்து போகும்போது புகைபிடித்துக் கொண்டு, சுற்றிலும் பார்த்துக் கொண்டு, கைத்தடி இருப்பின் அதைச் சுற்ரிக் கொண்டு போக முடிகிறதே. இது ஒரே சமயத்தில் இரண்டு வேலைகள் செய்வதுதானே? எப்படி முடியும் இது?

மிகுந்த கவனம் இந்த வாரத் தமிழோவியத்தில்

யான் பெற்ற இன்பம் (மெயில்) பெறுக இவ்வையகம்

To: Bill Gates

Sub: Letter from Banta Singh - Some bugs in my computer

Time:

Dear Mr Bill Gates,

This letter is from Banta Singh from Punjab. We have bought a computer for our home and we find some problems which I want to bring to your notice.

After connecting to internet we plan to open e-mail account and whenever we fill the form in Hotmail in password column only ****** comes, but in the rest of the fields whatever we typed comes, but we face this problem only
in password field. We checked with hardware vendor Santa Singh and he said that there is no problem in keyboard. Because of this we open the e-mail account with password ***** but I request you to check this as ourselves we do not know what is the password.

We are unable to enter anything after we click the shut down button. There is a button 'start' but there is no stop button.We request you to check this.

We find there is 'Run' in the menu. One of my friend clicked 'run' has ran upto Amritsar. So, we request you to change that to sit so that we can click that by sitting.

One doubt is that any 're-scooter' available in system? As I find only 're-cycle', but I own a scooter at my home.

Also there is 'find' button but it is not working properly. My wife lost the door key and we tried a lot for tracing the key with this 'find', but unable to trace. Is it a bug??

Thanks,
Banta Singh

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் - 5 (நுண்ணறிவு)

வாங்க, உங்க ஐக்யூ எவ்வளவுன்னு பாத்துட்டீங்களா? அதுக்கான விளக்கத்தைத் தெரிஞ்சுகிட்டீங்களா? இப்ப உங்களைப் பத்தி நீங்களே தெரிஞ்சுகிட்டிருப்பீங்க.

இந்த நுண்ணறிவுத் திறன் ஒவ்வொரு தனியாளுக்கும் மாறுபடும். நுண்ணறிவைத் தெரிந்து கொள்ள பலவிதமான சோதனைகள் இருக்கின்றன. இந்தச் சோதனைகள் பெரும்பாலும் வயதின் அடிப்படையிலேயே நடத்தப்படுகின்றன.

பெரும்பாலானவர்களின் நுண்ணறிவு சராசரி நிலையிலும் (90 - 110), சராசரியைவிட சற்று உயர்வானநிலையிலும் (111 - 120) இருக்கிறது. மிகவும் உயர்வான நிலையில் (120 - 130) நுண்ணறிவை உடையவர்கள் மிகவும் குறைவு.

நுண்ணறிவுத் திறனை வளர்த்துக் கொள்ள சில வழிமுறைகள் இருக்கின்றன. அவற்றைப் புரிந்து கொள்ள நமது உளவியலாளர்கள் குறிப்பிடும் சில நுண்ணறிவு சார்ந்த விஷயங்களைப் பார்க்க வேண்டும்.

இந்த நுண்ணறிவு விஷயத்தை ஸ்பியர்மேன் என்பவர் இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கிறார். (மற்ற உளவியலாளர்கள் இன்னும் பல வகைகளாகப் பிரிக்கின்றனர்)

1. பொதுவான திறன்
2. சிறப்புத் திறன்


அவர் சொன்னதைக் கொஞ்சம் எளிமையா சொல்லமுடியும்.

முதலில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் விஷயம் எல்லோரிடமும் பெரும்பாலும் காணப்படும் பொதுவான திறன்கள். இது ஒரு பெரிய லிஸ்ட். இதனைக் கொண்டுதான் நம்ம உளவியலாளர்கள் நுண்ணறிவுச் சோதனை நடத்துகின்றனர்.

பொதுவான திறன்கள் ஒவ்வொரு தனிநபரிடமும் மாறுபடுகிறது. எந்த அளவுக்கு இந்த பொதுத்திறன்கள் ஒருவரிடம் அமைந்துள்ளனவோ அதைப் பொறுத்தே அந்த நபர் வாழ்க்கையில் வெற்றிபெறமுடியும்.

இரண்டாவதாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கும் சிறப்புத் திறன் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட செயல்களில் மட்டும் அல்லது சூழ்நிலையில் மட்டும் செயல்படுத்தப்படுவது. இந்த சிறப்புத் திறன் என்பது ஒருவரால் தன்னுடைய வாழ்நாளில் கற்றுக் கொள்ளப்படுவது.

சரி, இது இரண்டுக்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறதே? அதுதான் முக்கியமான விஷயம்.

இந்த பொதுவான திறன்களை ஒரு குறிப்பிட்ட செயலுக்காக நீங்கள் செய்யும்போது அது சிறப்புத் திறனாக மாறுகிறது. அவ்வளவுதான். ஒரு குறிப்பிட்ட செயலில் அல்லது குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையில் பொதுவான திறன்களைச் செலுத்தும்போது அது சிறப்புத் திறனாக மாறுகிறது.

நுண்ணறிவுக்கு பொதுவான திறன்கள்தான் அடிப்படை. இந்த நுண்ணறிவு, இளைய பருவத்தில் இருக்கும் ஒருவரின் ஊக்கத்தினைப் பொறுத்து மாறுபடும். இலக்கினை அடையும் ஊக்கத்தைப் பொறுத்து நுண்ணறிவில் மாற்றமும், முன்னேற்றமும் ஏற்படுகின்றன.

இந்த பொதுவான திறன்கள் மட்டுமே ஒருவருடைய வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடிய சக்தி கொண்டது.

சரி, இந்த பொதுவான திறன்கள் பற்றி நிறையவே சொல்லியாகிவிட்டது. பொதுவான திறன் அப்படின்னா என்ன? இதோ உங்களுக்காக அந்தப் பட்டியல்.

1. சிந்திக்கிற திறன் 2. பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காணும் திறன் 3. பகுத்தறிந்து புரிந்து கொள்ளும் திறன் 4. காரண காரியங்களை ஆராயும் திறன் 5. மிக விரைவாக கற்றுக் கொள்ளும் திறன் 6. கற்றதை நினைவில் வைத்திருக்கும் திறன் மற்றும் நினைவு கூறும் திறன் 7. தக அமைத்துக் கொள்ளும் திறன் 8. அனுபவத்தில் இருந்து கற்றுக் கொள்ளும் திறன். 9. தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அறிவுறுத்தலையும், குறிப்புகளையும் புரிந்து கொண்டு செயல்படும் திறன். 10. செய்திகளையும் விஷயங்களையும் அறிந்து கொண்டு அதனை பயன்படுத்தும் திறன்

சரி, இதெல்லாம் நுண்ணறிவுச் சோதனைகளில் இருக்கக்கூடிய பொதுவான உளத்திறன்கள். இதெல்லாம் எல்லோரிடமும் இருக்கக்கூடியது. ஆனால், நுண்ணறிவை எப்படி வளர்த்துக் கொள்வது?

அதற்கும் சில விஷயங்கள் இருக்கின்றன. முக்கியமான சில திறன்களைக் கொண்டே இந்த நுண்ணறிவுத் திறனை வளர்த்துக் கொள்ளலாம். அதில் முக்கியமான சில:

1. கவனம்
2. ஊக்கம்

இவற்றைப் பற்றி அடுத்து வரும் வாரங்களில் பார்க்கலாம்.

உங்கள் செயல்திறனுக்கு இந்த வாரம் ஒரு விஷயம்: ரொம்ப சிம்பிள்

அலாரம் அடித்ததும் பதறியடித்து எழுந்திருப்பீர்கள் இல்லையா? சரி, அலாரத்தை நிறுத்திவிட்டு உடனே எழுந்துவிடாதீர்கள். படுக்கையிலிருந்து எப்போது எழுந்தாலும் வேகமாக எழுந்திருக்காதீர்கள். கண் விழித்தவுடன் வேகமாக எழுந்திருக்காதீர்கள். அலாரத்தை நிறுத்திவிட்டு மெதுவாக எழுந்து படுக்கையிலேயே உட்காந்து கொள்ளுங்கள். கண்களை மட்டும் மூடிவிடாதீர்கள். மறுபடியும் தூங்கிவிடக்கூடிய அபாயம் இருக்கிறது.

படுக்கையில் உட்கார்ந்தபடியே அன்று முழுவதும் செய்ய வேண்டிய வேலைகளை ஒவ்வொன்றாக மனதில் கொண்டு வாருங்கள். காலையிலிருந்து இரவு படுக்கைக்குச் செல்லும் வரையிலான வேலைகளை ஒவ்வொன்றாக யோசித்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொரு வேலைக்கும் ஒன்று, இரண்டு என்று கணக்கு வைத்துக் கொள்ளூங்கள். முதலில் செய்ய வேண்டிய வேலை, அடுத்ததாக செய்ய வேண்டிய வேலை என்று வரிசைப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். பெரும்பாலும் அன்றைய நாளில் அதே வரிசையில் வேலைகளைச் செய்யுங்கள்.

உங்களை மட்டுமே முன்னிறுத்திச் செயல்பட வேண்டிய வேலைகளை மட்டுமே இப்படி மனதில் வரிசைப்படுத்துங்கள். அடுத்தவரை நம்பி செய்ய வேண்டிய வேலைகளை நீங்கள் வரிசைப்படுத்த வேண்டாம். அது உங்களுடைய அடுத்த வேலைகளை பாதிக்கும்.

அடுத்தவரை நம்பி செய்யவேண்டிய வேலையாக இருப்பின் அதற்கு ஒரு நேரம் குறித்துக் கொள்ளுங்கள். இன்று மதியம் மூன்று மணிக்குள் நண்பரிடமிருந்து இந்த வேலையைச் செய்து வாங்கிவிட வேண்டும். அப்படி வாங்க முடியாமல் போகும்படியானால் அடுத்ததாக என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும் முன்கூட்டியே யோசித்துக் கொள்ளுங்கள்.

பத்து நிமிடத்திற்குள் இப்படி வரிசைப்படுத்திவிட்டு அன்றைய வேலைகளைத் தொடங்குங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் இப்படி திட்டமிட்டு ஆரம்பிப்பதால் நாளடைவில் திட்டமிடுவதும், திட்டமிட்டதை செயல்படுத்துவதும் உங்கள் செயல்திறனை அதிகப்படுத்தும். நாளடைவில் உங்களுக்கு அலாரமே தேவையிருக்காது.

ஆனால், இந்த தகவல் அலாரத்தை அழுத்திவிட்டு மறுபடியும் தூங்கச் செல்பவர்களுக்காக அல்ல.

ஒரு குட்டிக் கதை

சமீபமாக எனக்கு வந்த சில மின்னஞ்சல்களிலிருந்து ஒன்றை மட்டும் இங்கு தருகின்றேன்.

நண்பர் ஒருவர் ஒரு ஓட்டலுக்குச் சென்று தங்குவதற்காக ஒரு ரூம் புக் செய்கிறார். ரூம் பாய் சகிதமாக அறைக்குள் நுழைந்தவருக்கு ஒரே ஆச்சரியம். அவருடைய அறையில் ஒரு கம்ப்யூட்டர் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பிரபலமான அந்த ஓட்டலைப் பற்றி தன்னுடைய நாட்டிலிருந்து போய் வந்தவர்கள் சொல்ல அவர் கேள்விப்பட்டிருக்கிறார். பெரிய வசதிகளெல்லாம் கொண்ட ஓட்டல் அது. கம்ப்யூட்டரைக் கண்டதும் அவருக்கு ஊரிலிருக்கும் தன் மனைவிக்கு மெயில் அனுப்பலாம் என்று தோன்றுகிறது.

ஆச்சரியத்தில் மூழ்கிப் போனவராக கம்ப்யூட்டரின் முன் உட்கார்ந்தபடி அவருடைய மனைவிக்கு ஒரு மெயில் அனுப்புகிறார். சந்தோஷம் தாங்கவில்லை அவருக்கு. சந்தோஷத்தில் அவர் செய்த ஒரே ஒரு தவறு அவருடைய மனைவியின் மெயில் ஐடியை டைப் செய்யும்போது ஒரே ஒரு எழுத்துப்பிழை நேர்ந்ததை கவனிக்காததுதான்.

எழுத்துப்பிழையால் மாறிப்போன அந்த மெயில் வேறு ஒரு பெண்ணிடம் வந்து சேர்கிறது. மெயிலை ரிசீவ் செய்த பெண் அப்போதுதான் தன் கணவனின் சடலத்தைத் தகனம் செய்துவிட்டு வந்திருந்தாள். உறவினர்களிடமிருந்து தகவல்கள் எதிர்பார்த்து மெயில் பார்ப்பதற்காக உட்கார்ந்தவளுக்கு முதலில் கண்ணில்படுகிறது அந்த மெயில்.

அந்த மடல் இப்படியாக ஆரம்பித்தது,

To: My Loving Wife

Subject: I've Reached

Date: ......

என்னிடமிருந்து வரும் இந்த மடலைக் கண்டு நீ ஆச்சரியப்படுவாய் என்று எனக்குத் தெரியும். இங்கு கம்ப்யூட்டரெல்லாம் வைத்திருக்கிறார்கள். நமக்கு வேண்டியவர்களுக்கெல்லாம் மெயில் அனுப்பும் வசதி கூட இருக்கிறது. நான் இங்கு வந்து சேர்ந்ததும் எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா என்று பார்த்துவிட்டேன். நாளை உன்னுடைய வரவுக்காக இங்கு எல்லாம் தயாராக இருக்கிறது. உன்னுடைய வருகையை நான் ஆவலோடு எதிர்பார்க்கிறேன். உன்னுடைய பயணம் சுகமாக அமைய வாழ்த்துக்கள்.

இப்படிக்கு
உன் அன்பான கணவன்

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் - 4 (சிக்கலான கற்றல்)

அட என்னங்க இது, கத்துக்கிறதே சிக்கல். அப்புறம் என்ன சிக்கலான கற்றல்?

இது ஒன்றும் இடியாப்பச் சிக்கல் இல்லை. பெயர்தான் சிக்கல். மற்றபடி மிகவும் சாதாரண விஷயங்கள்தாம். நாம் தினமும் சந்திக்கும் எவ்வளவோ சிக்கல்களுக்கு மத்தியில் இதெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை.

உளவியலாளர்கள் வைத்த பெயர் சிக்கலான கற்றல். எந்த ஒரு விஷயத்தையும் செயல்படுத்த உங்களுக்கு தடையாகவோ அல்லது சிரமமாகவோ இருக்குமானால் அது சிக்கலான கற்றல்.

ஒண்ணும் பெரிய விஷயமில்லைங்க. சிக்கலான சில விஷயங்களைத் தீர்ப்பதற்கு ஒரு எளிமையான வழி இருக்கிறது. அதைக் கடைசியில் பார்க்கலாம்.

சிக்கலான கற்றலை நம் உளவியலாளர்கள் வழக்கம் போல ஒரு சில வகைகளாகப் பிரித்து வைத்துவிட்டார்கள். அவர்கள் பிரித்து வைத்த கணக்குப்படி ஏகப்பட்ட பிரிவுகள். அதனையடுத்து பல உட்பிரிவுகள்; அதற்குப் பிறகு சில உப பிரிவுகள் - இப்படி நிறைய இருக்கின்றன. ஆனால், எல்லாவிதமான கற்றலுக்கும் அடிப்படை ஒன்றுதான்.

அது உங்களிடம் இருக்கும் ஆர்வம். தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வம்; "அட, இது புதுசா இருக்கே" என்று திகைக்க வைக்கும் ஆர்வம்; புதிய புதிய விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வம்.

இப்படித் தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் நம்மில் எத்தனை பேருக்கு இருக்கிறது?

பொதுவாக கற்றல் என்பதே குழந்தைகள் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம். அவர்களிடம்தான் இப்படிப்பட்ட ஆர்வத்தைப் பார்க்க முடியும். குழந்தைகள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு பெரியவர்களால் பதில் சொல்லி மாளாது. ஏனென்றால், அவர்களுக்குப் புரியாத விஷயங்கள் நிறையவே இருக்கின்றன. நாம் செய்யும் எல்லா விஷயங்கள் குறித்தும் அவர்களுக்கு நிறைய சந்தேகங்கள், கேள்விகள் இருந்து கொண்டே இருக்கும். பெரும்பாலும் அவர்கள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு நாம் பதில் சொன்னாலும் அவர்களிடம் அடுத்த எதிர்கேள்வி தயாராக இருக்கும்.

"இந்த வயசில என்ன கேள்வி கேக்குது பாரேன்!" என்று நினைக்க வேண்டாம். இந்த ஆர்வம் ஒரு குறிப்பிட்ட வயது வரைதான். இந்த ஆர்வமெல்லாம் ஐந்து வயது முதல் ஏழு வயதிற்குள்ளாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைந்து போய்விடுகின்றன. அதற்கு மேல் அவர்களின் கவனமெல்லாம் வேறுபுறமாக மாறிவிடும். அதன் பிறகு நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் பரவாயில்லை, அவர்களுக்குக் கவலையில்லை.

ஆனால், சில குழந்தைகள் டீன் ஏஜ் பருவம் வரை ஆர்வத்துடன் இருப்பார்கள். இன்ன விஷயம் என்றில்லாமல் எல்லா விஷயங்களையும் தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் அவர்களிடம் இருக்கும். பெரும்பாலான விஷயங்களை மிக எளிதாகப் புரிந்து கொள்வார்கள்.

இது எப்படி சாத்தியம் என்பவர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான விஷயம், IQ என்று ஒரு விஷயமிருக்கிறது. போன வாரத்தில் கூட நுண்ணறிவு என்று ஒரு விஷயம் பார்த்தோமே; சமயத்துக்குத் தகுந்த மாதிரி யோசிக்க வைக்கும் சமயோசித புத்தி. அதுதான்.

இந்த நுண்ணறிவுத் திறன்தான் குழந்தைகளை ஆர்வத்துடன் வைத்திருக்க உதவுகிறது. அந்தக் குழந்தைகளின் நுண்ணறிவு (Intelligence quotient) அதிகமாக இருக்கும்.

நுண்ணறிவு மிக்க ஒருவர் எந்த ஒரு செயலையும் மிக எளிதாக, ஆர்வத்துடன் சிறப்பாகச் செய்யமுடியும். நுண்ணறிவு குறைந்த ஒருவர் புதிதாக எந்த ஒரு விஷயத்தையும் தெரிந்து கொள்வதில் ஆர்வமில்லாதவராக இருப்பார். அவருக்கு ஒரு புதிய விஷயத்தைத் தெரிந்து கொள்வது மிகவும் சிக்கலான விஷயமாக இருக்கும்.

இந்த நுண்ணறிவு எல்லோருக்கும் அளவில் மாறுபடும். இந்த மாற்றம்தான் கற்றுக் கொள்வதில் பலவிதமான மாற்றங்களை ஏற்படுகிறது. உங்கள் நடவடிக்கையில் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது. நுண்ணறிவுச் சோதனை மூலம் ஒருவரது நுண்ணறிவினை அளவிட முடியும்.

சரி, உங்கள் நுண்ணறிவுத் திறன் அளவைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும், அவ்வளவுதானே. உங்களுடைய நுண்ணறிவுத் திறனைக் கணக்கிட்டுப் பார்க்க ஆன்லைனில் சில இணையதளங்கள் இருக்கின்றன. உங்களுக்காக ஒரே ஒரு இணையதள முகவரி http://www.iqtest.com/ உங்கள் நுண்ணறிவுத் திறனைச் சோதித்துப் பார்த்துவிட்டு வாருங்கள். அடுத்த வாரத்தில் அது குறித்த பல விஷயங்களைப் பார்க்கலாம்.


சரி, சிக்கலான கற்றலை அணுக எளிமையான ஒரு விஷயம்.
__________________________________________________

கடந்த வாரங்களில் குறிப்பிட்ட பட்டியல்களிலிருந்து இது வேறு மாதிரியான பட்டியல். கடிதம் எழுதுவது போல விளக்கமாக இந்தப் பட்டியலை எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போதுதான் வசதியாக இருக்கும்.

தினமும் பத்து நிமிடங்கள் ஒதுக்கிவிடுங்கள். படுக்கைக்குப் போகும் முன் எழுதிவிடுங்கள். அதுதான் மிகவும் முக்கியம்.

சரி, என்ன விஷயம் என்று பார்க்கலாம். உங்களுக்கான பிரச்னையை ஒரு கடிதமாக அல்லது சின்னக் கட்டுரையாக எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அந்தப் பிரச்னையைத் தீர்க்க நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள் என்பதையும் எழுதிக் கொள்ளுங்கள். "அடடா, அவசரப்பட்டுவிட்டோமே, இப்படிச் செய்திருக்கலாமே?" என்று தோன்றுகிறதா? அதையும் எழுதிவிடுங்கள். குறைந்தது இரண்டு விஷயம் கண்டிப்பாக அதில் இருக்க வேண்டும். ஒன்று உங்கள் பிரச்னை. இரண்டாவதாக அதற்கு உங்கள் தீர்வு. அடுத்ததாக நீங்கள் அந்தத் தீர்வை மாற்றி வேறு விதமாக இருக்கலாமே என்று நினைத்தது. மூன்றாவதாக இருக்கும் இந்த விஷயம் சில சமயங்களில் மட்டுமே இடம் பெறும். அதனால் என்ன? பரவாயில்லை. ஆனால், தினமும் இப்படி எழுதி வைத்துக் கொள்வதைக் கட்டாயமாகச் செய்ய வேண்டும்.

வாரக் கடைசியில் அந்தக் கடிதங்களை (கட்டுரைகளை) எடுத்துப் படித்துப் பாருங்கள். ஒரு வாரத்துக்குப் பிறகு படிக்கும்போது உங்களுக்கு வேறு விதமான தீர்வு கிடைக்கலாம். அப்படி வேறு விதமான தீர்வு கிடைத்தால் அதையும் எழுதி, அந்தக் கடிதத்தை மீண்டும் அடுத்த வாரம் படிப்பதற்காக எடுத்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

சரி, ஒரு வாரம் கழித்து அந்தக் கடிதத்தைப் படிக்கும்போது நீங்கள் எழுதியிருக்கும் தீர்வு சரி என்றே தோன்றுகிறதா? அப்படியானால் அந்தக் கடிதத்தை எடுத்து வேறு ஏதாவது ஓரிடத்தில் பத்திரப்படுத்தி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

மறுபடியும் அடுத்த வரும் தினங்களில் எழுதுவதைத் தொடருங்கள். அடுத்த வாரக் கடைசியில் படித்துப் பாருங்கள். போன வாரக் கடிதங்கள் இருக்குமானால் அதையும் படித்துப் பாருங்கள். உங்கள் தீர்வு சரி என்று தோன்றும் வரை அந்தக் கடிதங்களை அடுத்தடுத்த வாரங்களுக்கு சேர்த்து வைத்திடுங்கள். சரி என்று தோன்றிய கடிதத்தை வேறு இடத்தில் பத்திரப்படுத்துங்கள்.

இப்படி பத்திரப்படுத்திய கடிதங்களை சில மாதங்களுக்குப் பிறகு - வீட்டை சுத்தம் செய்யும்போது இந்தக் கடிதங்களெல்லாம் உங்களிடம் கிடைக்கும் - எடுத்துப் பாருங்கள். அப்போதும் நீங்கள் செய்தது சரி என்று தோன்றினால் அதற்கு மேல் அந்தக் கடிதத்தை நீங்கள் வைத்திருப்பதில் உபயோகமில்லை. தூக்கியெறிந்துவிடுங்கள்.

ஏனென்றால், அந்தக் கடிதத்தில் இருக்கும் விஷயம், அதற்கான தீர்வு - இவையெல்லாம் உங்கள் மனதில் பதிவாகியிருக்கும். அதே போன்ற பிரச்னை உங்களுக்கு மறுபடி வரும்போது இந்த சங்கதி நிச்சயம் உங்கள் ஞாபகத்துக்கு வரும். உங்களுக்கு சரியான தீர்வு கிடைக்கும்.

ஆனால், நீங்கள் மிக முக்கியமாக செய்ய வேண்டிய காரியம் ஒன்று, தினமும் இந்தக் கடிதத்தை சிரமம் பாராமல் எழுதவேண்டியதுதான்.

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் - 3 (கற்றல்)

கற்றுக் கொள்வது என்று சொன்னதும் உங்களுக்கு ஞாபகம் வந்த விஷயம் எது?

(பாருங்க, இந்த ஞாபகம் திரும்பத் திரும்ப வந்துவிடுகிறது. பட்டியல் போடாதவர்களுக்காக இன்னொரு விஷயம் இந்தக் கட்டுரையின் கடைசியில் இருக்கிறது.)

1. ஒண்ணாங்கிளாஸில் கூட்டல், கழித்தல் சொல்லிக் கொடுத்த செண்பகம் டீச்சரிடம் கற்றுக் கொண்டது.

2. பத்தாவது படிக்கும்போது வீட்டுக்கு வந்து இங்கிலிஷ் சொல்லிக் கொடுத்த ரம்யாவிடம் future-tense கற்றுக் கொண்டது.

3. வாக்கிங் வந்த புர·பொஸர் மித்ராவை காலேஜ் வாசலில் வழிமறித்து, டெலிபதி விஷயங்களைக் கற்றுக் கொண்டது.

சரி, இது மட்டும்தானா கற்றுக் கொண்டது? இங்கே கீழே கொடுத்திருக்கும் சில விஷயங்களையும் பாருங்கள்.

1. முதல் முதலாக நீங்கள் டைம் பார்க்க கற்றுக் கொண்டது.
2. இரண்டு பக்கமும் வண்டி வருகிறதா என்று பார்த்துவிட்டு ரோட்டைக் கிராஸ் செய்யக் கற்றுக் கொண்டது.
3. சட்டையை அழகாக, இறுக்கமாக டக்-இன் செய்து கழுத்தைச் சுற்றி டை அணியக் கற்றுக் கொண்டது.

இப்படி நீங்கள் கற்றுக் கொண்டது நிறையவே இருக்கும். இதெல்லாம் கூட கற்றல்தான். என்ன இதையெல்லாம் நீங்கள் உங்கள் வழக்கமாக்கிக் கொண்டீர்கள். ஆனால், கற்றலை சில பிரிவுகளாகப் பிரித்து வைத்துவிட்டார்கள் உளவியல் ஆய்வாளர்கள்.

சரி, அது என்னங்க கற்றல்? அப்படின்னு கேட்டீங்கன்னா அதுதான் கற்றலுக்கு ஆரம்பம். ஆமாங்க, கேட்டுத் தெரிந்து கொள்கிறீர்களே அதுதான் கற்றல். புதிது, புதிதாக நாம் பல விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்வதே கற்றல். இந்தக் கற்றல் இருக்கிறதே, இதற்கு வயசு வித்தியாசமெல்லாம் கிடையாது. பிறந்ததிலிருந்து கடைசி வரைக்கும் இந்தக் கற்றல் நமக்குள் நிகழ்ந்து கொண்டேயிருக்கும். நாம் எல்லோருமே ஏதாவது பல புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக் கொண்டுதானிருக்கிறோம்.

முதலில், இந்தக் கற்றலைப் பற்றி ஆய்வாளர்கள் என்ன சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்று பார்ப்போம்.

1. கற்றல் என்பது மனிதர்களின் நடத்தையில் ஏற்படக்கூடிய நிலையான மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது.

2. கற்றல் என்பது தொடர்புகளின் அடிப்படையில் எழும் ஒரு செயல். நீங்கள் பிறக்கும்போது உங்களிடம் இல்லாத விஷயங்களை, வளர்ச்சியின்போது பெறப்படுகின்ற செயல்கள் அனைத்தும் கற்றலின் அடிப்படையிலேயே அமைகிறது.

ரொம்ப குழப்பமா இருக்கா? அது ஒண்ணுமில்லைங்க. ரொம்ப சாதாரண விஷயம்.

தூண்டப்படும் உணர்வினால் உங்களுக்குள் ஏற்படும் மாறுதலே கற்றல் எனப்படுகிறது.

சரி, அதெல்லாம் இருக்கட்டும். கற்றல் என்பது உங்களுக்குள் எப்பொழுது நிகழ்கிறது? உங்களுக்குள் ஏற்படும் ஒரு தூண்டலின் மூலமாக உங்களிடம் ஏற்பட்ட மாறுதலை நீங்கள் புரிந்துகொண்ட வகையில் (கற்றுக் கொண்ட வகையில்) அந்தத் தூண்டலுக்கு மறுவினை தருகிறீர்கள்.

ரொம்ப கஷ்டப்பட வேண்டாம். ஒரு சின்ன உதாரணம்: நெட்வொர்க் வழியாக பிரிண்ட்டரில் நீங்கள் நாலு விதமான பிரிண்ட் கொடுக்கிறீர்கள். அதே நேரத்தில் உங்கள் எம்.டி ஒரே ஒரு பக்கம் பிரிண்ட் கொடுத்திருக்கிறார். நீங்கள் கொடுத்த பிரிண்ட்டில் முதல் பிரிண்ட் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. அடுத்த மூன்று பிரிண்டுகளுக்குப் பிறகு எம்.டியுடையது கடைசியாக இருக்கிறது. நீங்கள் கொடுத்திருக்கும் அந்த மூன்று பிரிண்ட்டுகளும் முடிய கால் மணி நேரம் ஆகும்.

அதுவரை அவர் காத்துக் கொண்டிருப்பதில் நியாயமில்லை. அவரே வந்து "ஒரு பக்கம்தான் மிஸ்டர்.______" என்று சொல்கிறார்.

உடனே என்ன செய்கிறீர்கள்? நீங்கள் கொடுத்த பிரிண்ட்டுகளை நிறுத்திவைத்து (pause printing), எம்.டி கொடுத்திருந்த பிரிண்ட்டை முதலில் அனுமதிக்கிறீர்கள். அவரும் சிரித்துக் கொண்டே வாங்கிக் கொண்டு "நன்றி மிஸ்டர்._______" என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விடுகிறார்.

ஆக, எம்.டியிடமிருந்த வந்த வார்த்தைகள் தூண்டல். உடனே உங்களுடைய பிரிண்ட் ஜாபை நிறுத்திவிட்டு, அவருடைய பிரிண்ட்டை எடுத்துக் கொடுத்தீர்கள் பாருங்கள், இது அவருடைய தூண்டலுக்கு நீங்கள் ஏற்படுத்திய துலங்கல். இந்த இரு வினைகளுக்கிடையே ஒரு மாற்றம் நிகழ்ந்தது பாருங்கள், அதுதான் கற்றல். இந்தக் கற்றலின் அடிப்படையில், அடுத்த முறை நீங்கள் பிரிண்ட் கொடுக்கும்போது பிரிண்ட் க்யூவைப் பார்த்துவிட்டுக் கொடுப்பீர்கள். அல்லது அடுத்த முறை உங்கள் எம்.டி பிரிண்ட் கொடுத்தால் நீங்களாகவே உங்களின் பிரிண்ட் ஜாபை நிறுத்திவிட்டு அவருடையதை முதலில் அனுமதிப்பீர்கள்.

இது போல தினமும் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தை நாம் கற்றுக் கொண்டுதானிருக்கிறோம்.

ஆனால், இந்தத் தூண்டல் மட்டுமே கற்றுக் கொடுக்கிறதா என்றால் இல்லை என்கிறார்கள் ஆய்வாளர்கள். சில எளிய நடத்தைகள் மட்டுமே இந்த முறையில் அமையும். ஆனால், சிக்கலான கற்றல்கள் (Complex Learning) இந்தத் தூண்டல், துலங்கல் அடிப்படையில் அமைவதில்லை. இந்த சிக்கலான கற்றலுக்கு சில அடிப்படையான திறன்கள் தேவை. முக்கியமாக நுண்ணறிவு. அதாவது சமயோசித புத்தி.

சிக்கலான கற்றல் என்பதே சூழ்நிலையைப் பொறுத்து சரியாக முடிவு செய்வதுதான். சிக்கலான சூழலில் என்னவிதமான முடிவு எடுக்க வேண்டும்? எப்படிச் செயல்பட வேண்டும்? என்பதே சிக்கலான கற்றல். இதனை அனுபவத்தின் மூலமாக மட்டுமே பெற முடியும்.

சரி, மீண்டும் அதே பிரிண்ட் விஷயத்துக்கு வருவோம். பேங்கில் ஒரு ஸ்டாப் பேமெண்ட் லெட்டர் கொடுக்க வேண்டும். அதே நேரத்தில் உங்கள் எம்.டி அவருடைய லேப்டாப்பிலிருக்கும் அட்ரஸ் லிஸ்ட்டை லேபிள்களாக மாற்றி பிரிண்ட் எடுத்துக் கொடுக்கச் சொல்கிறார். நீங்கள் எதைச் செய்வீர்கள். பேங்க் விஷயத்தைத்தான் பார்க்க வேண்டும், அதுவே முதலில். எம்.டியின் விஷயத்தை பேங்க் போய்விட்டு வந்து எடுத்துக் கொடுக்கலாம். அதற்கான கால அவகாசம் எதுவும் குறிப்பிடவில்லை. ஆனால், பேங்கில் அந்த லெட்டரைக் கொடுக்கவில்லையெனில் நீங்கள் நிறுத்த வேண்டிய 12 லட்சம் பேமெண்ட் கிளியராகிவிடும். உங்கள் கம்பெனியிலிருந்து பணம் போய்விடும். அதனால் உங்கள் வேலையும் போய்விடக்கூடிய நிலை ஏற்படும்.

சமயத்துக்குத் தகுந்தாற் போல் யோசித்துச் செயல்படுவதே சமயோசித புத்தி. அந்த நேரத்தில் நீங்கள் பேங்க் போய்விட்டு வந்து எம்.டி கொடுத்த வேலைகளைச் செய்வதே சமயோசிதமான முடிவாகும்.

ஆனால், சிக்கலான கற்றலுக்கு இது மட்டுமே விளக்கமாகிவிடாது. இன்னும் நிறையவே இருக்கிறது. சில சிக்கலான விஷயங்களை எளிமையாக அணுகுவதற்கு ஒரு வழி இருக்கிறது. அது தமிழோவியத்துக்குப் போவதுதான். அங்கேதான் அந்த எளிமையான விஷயத்தைச் சொல்லியிருக்கிறேன்.

சரி, மறக்காமல் விஷயத்துக்கு வருகிறேன்.

நினைவுத்திறனுக்காகப் போடச் சொன்ன பட்டியலைப் போடாதவர்களுக்கு வேறு மாதிரியான பட்டியல்.

இதுவும் பட்டியல்தான். ஆனால், விஷயமே வேறு வகையானது. நேர் மாறானது. முன்பு சொன்ன பட்டியல் முறை, செய்து முடித்த வேலைகளை அல்லது செயல்களை ஞாபகப்படுத்தி பட்டியலாக்குவது. இது வேற மாதிரியானது. ஒரு விஷயத்தைச் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தவுடனே ஒரு பேப்பரில் எழுதி வைத்துக் கொள்வது. ஒவ்வொரு காரியமாக முடித்துக் கொண்டே வருவது. அன்றைய நாளில் முடிக்க முடியாத விஷயங்களை அடுத்த நாளில் முதல் காரியமாக எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அடுத்த நாள் காலையிலிருந்தே அந்த திட்டமிடலுக்குத் தக்க உங்கள் பணிகளைச் செய்யலாம்.

இதனால், நீங்கள் ஒவ்வொரு முறையும் அந்தப் பட்டியலைப் பார்க்கும்போதும் நீங்கள் அன்று செய்த விஷயங்களைப் பார்ப்பதன் மூலமாக உங்களின் நினைவுத் திறன் மேம்படும். என்ன முக்கியமாக ஒரு விஷயத்தை நீங்கள் நிச்சயம் செய்தாக வேண்டும். தினமும் காலையில் எழுந்ததும் அந்தப் பட்டியலைப் பார்த்து ஞாபகப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இரவில் படுக்கப் போகும் முன்பாக அந்தப் பட்டியலை அடுத்த நாளுக்காக திருத்தி அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

நாளடைவில் இந்தப் பட்டியல் போடும் முறை பழகிவிடும். அப்புறம் உங்களைப் பார்க்க அப்பாயிண்ட்மெண்ட் கேட்க வேண்டியிருக்கும். ஏனென்றால், இப்படிப் பட்டியல் போட்ட நிறைய பேரை இன்று அப்பாயிண்ட்மெண்ட் வாங்கிக் கொண்டுதான் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது.

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் - மறதி

மறக்காமல் இந்தப் பகுதிக்கு வந்த எல்லோரிடமும் ஒரு விஷயத்தை இப்பவே சொல்லியாக வேண்டும். இல்லேன்னா மறந்து போகும்.

மறதி எல்லாருக்குமே இருக்கும். இதெல்லாம் வாழ்க்கைல சகஜமப்பா. எனக்கு மறதியே கிடையாதுன்னு யாராவது சொன்னா அவங்களைப் போல கஷ்டப்படறவங்க இந்த உலகத்தில வேற யாருமே இருக்க முடியாது. மறதி என்பதே மனிதர்களுக்குக் கிடைத்த ஒரு வரப்பிரசாதம்.

ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ள நினைக்கும் எவ்வளவோ விஷயங்கள் மறந்து போய்விடும். மறக்க நினைக்கும் எத்தனையோ விஷயங்கள் இன்னும் மறக்கமுடியாமலிருக்கும். அப்படிப்பட்ட சில விஷயங்களை மறந்து போகணும்னு நினைக்கிறவங்களுக்கு கடைசியாக ஒரு சில விஷயங்களைச் சொல்கிறேன்.

மறதி என்பது அரைகுறையாகவோ அல்லது ஒட்டுமொத்தமாகவோ நினைவிழந்து போய்விடுவதுதான்.

இந்த மறதி இருக்கிறதே, அது கற்றுக் கொள்ளுதலோடு தொடர்புடையது. கற்றுக் கொள்வதின் பெரும்பகுதியை நீங்கள் மறந்துவிடுவதாக நினைத்தால் அது தவறு. ஒரு விஷயத்தை எந்த அளவுக்கு ஆர்வத்தோடு கற்றுக் கொள்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அந்த விஷயம் உங்கள் நினைவிலிருக்கும்.

மறதி என்பது கடந்து செல்கின்ற காலத்தோடு அமைதியாகச் செல்லும் ஒரு மந்தமான செயல் அல்ல. பரிசோதனைகளின்படி மறதி என்பது ஒரு சுறுசுறுப்பான செயல்முறை. உங்களின் நினைவுப் படிமங்களில் சேமிக்கமுடியாத அளவு சுறுசுறுப்பு கொண்டது மறதி.

மறதியை ஒரு அனுபவச் செயலாகக் கொண்டு இரு பெரும் பிரிவுகளாகப் பிரித்து வைத்திருக்கின்றனர்.

1. இயல்பு நிலை மறதி
2. பிறழ்வு நிலை அல்லது நோய்க் குறி சார்ந்த மறதி.

முதலில் இருக்கும் இயல்பு நிலை மறதியைக் கூட மூன்றாகப் பிரிக்க முடியும்.

காலப்போக்கு காரணமாக ஏற்படக் கூடிய மறதி. ஒரு திறமையை நீங்கள் வெகுநாட்களாகப் பயன்படுத்தாமலே இருப்பதால் அந்தப் பயிற்சி மறந்து போவதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது. உதாரணமாக கணக்கில் நூற்றுக்கு நூறு எடுத்திருந்தாலும் இப்போது உங்கள் பிள்ளை கொண்டு வந்து கொடுக்கும் அதே அல்ஜீப்ரா கணக்கைப் போட முடியாமல் தடுமாறுவது.

ஆனால், சைக்கிள் ஓட்டுவதை நீங்கள் சின்ன வயதில்தான் கற்றுக் கொண்டீர்கள். எத்தனையோ வருஷத்துக்குப் பிறகு போன வாரம் சைக்கிள் ஓட்டியிருப்ப்பீர்கள். இது எப்படி சாத்தியமாகும்?

அதே போல சிறிய வயதில் நீங்கள் கற்றுக் கொண்ட நீச்சல் அதன்பிறகு பயிற்சியே இல்லாமல் வளர்ந்து, வயதான பிறகும் மறந்துபோகாமல், உங்களால் நீச்சலடிக்க முடிகிறதே. இது எப்படி?

இதுக்குக் காரணம் இவை அனைத்தும் செயல்முறை சார்ந்த விஷயம். உங்களின் உடலைக் கொண்டு செயல் வடிவில் நீங்கள் கற்றுக் கொண்ட விஷயங்கள். செயல்முறை சார்ந்து நீங்கள் கற்றுக் கொண்டவை, நீண்ட கால இடைவெளிக்குப் பிறகும் மறந்து போகாமல் நினைவில் வைத்திருக்க முடியும். செயல்முறை அல்லாத பல விஷயங்களை மட்டுமே காலப் போக்கில் மறந்து போகும் வாய்ப்பு உள்ளது.

குறுக்கீடு சார்ந்த மறதி. மறதியில் இது இன்னொரு வகை. நாம் போன வாரத்தில் பார்த்த விஷயத்தை நினைவுக்குக் கொண்டு வர முடியுமா. அந்த டெலிபோன் டைரக்டரி விஷயம்தான்.

முதலில் ஒரு நம்பரைத் தொடர்பு கொண்டு ஏதோ ஒரு பொருளைக் கேட்கிறீர்கள். அவர்கள் பார்த்துவிட்டுச் சொல்வதாகச் சொன்னதும் நீங்கள் அடுத்ததாக வேறு ஒரு எண்ணுக்கு போன் செய்கிறீர்கள். அவர்களும் கொஞ்ச நேரத்தில் சொல்வதாகச் சொல்கிறார்கள். கொஞ்ச நேரம் காத்திருந்துவிட்டு மறுபடி முதல் எண்ணுக்கே போன் செய்ய முற்படுகிறீர்கள். இப்போது நீங்கள் முதலில் போன் செய்த அதே நம்பரை போனில் அழைக்க, மறுபடி டைரக்டரியைத் தேடுகிறீர்கள். அதுதான் குறுக்கீடு சார்ந்த மறதி.

முதலில் போன் செய்த அதே நம்பர் அதற்குள் மறந்து போனதன் காரணம் அடுத்ததாக நீங்கள் போன் செய்த நம்பர். இடையில் அது வந்து உங்கள் நினைவுப் பகுதியில் சேர்ந்துவிட்டது. அல்லது நீங்கள் காத்திருந்த நேரத்தில் நீங்கள் கேட்ட பொருள் கிடைக்குமோ கிடைக்காதோ என்ற அலைக்கழிப்பு உங்கள் நினைவுப் பகுதியில் இருந்ததால் அந்த நம்பர்கள் மறந்து போகின்றன.

எந்தவிதமான குறுக்கீடும் இல்லாமல் அடிக்கடி அந்த போன் நம்பரை உபயோகப்படுத்த ஆரம்பித்துவிட்டால், "ஸ்வீட்ஸ் ஆர்டர் செய்ய அர்ச்சனாவுக்கு போன் போடு" என்று சொல்வீர்களானால், அர்ச்சனா ஸ்வீட்ஸ் போன் நம்பர் உங்களின் நினைவுப் பகுதியில் நிரந்தரமாக இனித்துக் கொண்டிருக்கும். (இதைத்தான் sweet memories-னு சொல்றாங்க போலிருக்கு)

இயல்பு நிலை மறதியில் இன்னும் ஒரு மறதி உண்டு. அது ஊக்குவித்த மறதி. இது ஒரு மனிதரின் மகிழ்ச்சியான சமயமல்லாத நேரங்களைப் பொறுத்து ஏற்படக்கூடிய மறதி. அதாவது உங்களுக்கு விருது கிடைத்தபோது நீங்கள் எப்படி இருந்தீர்கள். எவ்வளவு சந்தோஷப்பட்டீர்கள் என்பதெல்லாம் நினைவிலிருக்கும். அப்படிப்பட்ட சூழலை மறக்கவே முடியாது. ஆனால், இரண்டு நாள் முன்பு காலையில் நீங்கள் என்ன சாப்பிட்டீர்கள் என்று கேட்டால் உங்களால் சொல்லமுடியாது. (சுஜாதா கட்டுரையில் சொன்ன ஒரு விஷயம் ஞாபகத்துக்கு வருது, அது அப்புறம்)

அதாவது மகிழ்ச்சியான நேரங்களை உங்கள் நண்பர்களோடு பகிர்ந்து கொள்வதன் மூலம் அந்தச் சம்பவம் உங்கள் நினைவுப் பகுதியில் சேமிக்கப்படுகிறது. அந்த விருது உங்களை ஊக்கப்படுத்துவதாக அமைகிறது. ஊக்கப்படுத்துவதன் மூலம் அந்தச் செயல் உங்கள் நினைவுகளில் நிரந்தரமாகத் தங்கிப் போகின்றது. ஆக, உங்களை ஊக்கப்படுத்தாத பல சமயங்கள் உங்கள் நினைவிலிருந்து மறைந்து போகின்றது.

சரி. உங்கள் மறதியைச் சோதிக்கவென்று சிலர் இருப்பார்கள். "காலைல என்ன சாப்பிட்ட, சொல்லு பார்க்கலாம்" என்று கேட்பார்கள். உண்மையிலேயே உங்களுக்கு மறந்து போகாமல் இருந்தால் அவர்களுக்கு பதில் சொல்ல முடியும். கூடவே நீங்கள் அவர்களிடம் திருப்பிக் கேட்க ஒரு விஷயம் இருக்கிறது. "உன் பாக்கெட்ல எவ்வளவு சில்லரை காசு இருக்கு, கையிலெடுக்காமல் சொல்லு பார்க்கலாம்" என்று கேட்டுப் பாருங்கள். நிச்சயம் அவர்களால் சொல்ல முடியாது. அவர்களுக்கும் மறந்து போயிருக்கும்.

மறதி ஒரு நோய் என்னும் அளவுக்குப் போவதெல்லாம் கடுமையான மனஅதிர்ச்சி ஏற்படும்போது மட்டும்தான். அம்னீஷியா என்பது கடுமையான மறதி நோய். சில சமயங்களில் கடுமையான காயம் ஏற்பட்டாலும் இப்படிப்பட்ட மறதி ஏற்படும்.

சரி, சில விஷயங்களை மறந்து போக நீங்கள் ஆசைப்படுவீர்களானால் இந்தப் பகுதி உங்களுக்காக.

முதல் விஷயம். நீங்கள் மறந்து போக நினைக்கும் விஷயத்தை விட உங்களுக்குப் பிடித்தமான வேறொரு விஷயத்தில் ஈடுபடுங்கள். கடுமையான உடல் உழைப்பில் ஈடுபடுங்கள். களைத்துப் போகும் வரை உங்களை அந்த வேலையில் ஈடுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். தொடர்ந்து ஏதாவது மாற்று விஷயத்தில் உங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். மனதுக்கு வேலை இல்லாதபோது உங்கள் நினைவுகள் மறக்கடிக்கப்படும்.

தனிமையான சூழலில் இருக்காதீர்கள். தனிமையான சூழல் உங்களின் மனம் உங்கள் நினைவுகளை அள்ளிக் கொண்டு வந்து உங்கள் முன் போட்டுவிடும்.

மறக்க நினைக்கும் விஷயம் நடந்த இடத்திலிருந்து வேறு இடத்துக்கு மாறிக் கொள்ளுங்கள். பெரும்பாலும் அந்த இருப்பிடங்கள் உங்களை அடிக்கடி மலரும் நினைவுகளுக்குக் கொண்டு போய்விடும்.

இதெல்லாம் தாண்டி காலம் என்ற ஒரு விஷயம் இருக்கிறது. காலப்போக்கில் மறந்துபோக முடியும். அதாவது கொஞ்ச நாட்களுக்குப் பிறகு அல்லது சில வருஷங்களுக்குப் பிறகு மறக்க நினைத்த விஷயத்தில் உங்களுக்கு இருந்த ஈர்ப்பு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்துபோய்விடும். ஒரு விஷயத்தின் முக்கியத்துவம் குறைந்து போகும்போது அந்த விஷயம் உங்கள் நினைவுப் பகுதியில் இருந்து ம(றை)றந்து போய்விடும்.

அது சரி, இந்த நினைவு மறதி எல்லாமே ஒரு முக்கியமான விஷயத்தோடு தொடர்புடையது என்றுதான் நாம் இந்தக் கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் பார்த்தோம். அது என்ன என்று மறக்காமல் ஆர்வத்தோடு இருப்பவர்கள் தமிழோவியத்துக்குப் போய்ப் பாருங்க.

சுஜாதா அவருடைய கட்டுரையில் சொன்ன விஷயம் இதுதான்
___________________________________________________

ஒரு இண்டர்வியூவில் நான்கு நபர்கள் வேலைக்கு வந்தவரிடம் கேள்வி கேட்கிறார்கள்.

அப்போது ஒரு கேள்வி: நீ இன்னைக்கு காலைல என்ன சாப்பிட்டே"

வேலைக்காக வந்தவர்: மோர் சாதமும் ஊறுகாயும்

கேள்வி கேட்டவரின் அடுத்த கேள்வி: போன் பிப்ரவரி 24-ம் தேதி காலல என்ன சாப்பிட்டே

வேலைக்கு வந்தவர்: மோர் சாதமும் ஊறுகாயும்

கேள்வி கேட்டவர்: (ஆச்சரியத்துடன்) எப்படி கரெக்டா சொல்ற

வேலைக்கு வந்தவர்: பத்து வருஷமா காலைச் சாப்பாடு மோர் சாதமும் ஊறுகாயும்தான்.

==============================================================

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள்

"ஞாபக மறதியா" இந்த லிங்கை கிளிக் பண்ணவங்களுக்கு ஒரு முக்கியமான விஷயம். ஞாபகம் வேற. மறதி வேற.

குழப்பமா இருக்கா..?

ஞாபகம் வெச்சுக்குங்க. நாம இந்த வாரம் பாக்கப் போற விஷயம் ஞாபகம்.

இந்த ஞாபகத்தை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம். குறுகிய கால ஞாபகம்; நீண்ட கால ஞாபகம். இந்த வகைகளையெல்லாம் நாம் பிறகு பார்க்கலாம். முதலில் ஞாபகம் எனும் விஷயத்துக்கு வருவோம்.

ஞாபகம் வைத்துக் கொள்வது பற்றி ஆய்வாளர்கள் எழுதி வைத்துவிட்டுப் போனதெல்லாம் சில வரையறைகள் மட்டும்தான். அவை அனைத்தும், செயல்முறை குறித்த விளக்கங்களாகவே இருக்கின்றன. உங்களின் ஞாபகசக்தியை உங்களுடைய நடத்தையின் மூலம் ஆராய முடியும்.

ஞாபகம் என்பது நீங்கள் ஒரு விஷயத்துக்கு எவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்தது. ஒரு விஷயத்தை நீங்கள் கவனத்தில் கொள்ளும்போது அந்த விஷயத்தில் எவ்வளவு அக்கறையுடன் கற்றுக் கொள்கிறீர்களோ அதைப் பொறுத்தே ஞாபகம் என்பது அமைகிறது.

சில ஆய்வாளர்களின் கூற்றுப்படி ஞாபகம் என்பது உங்களுக்குத் தேவையானபோது பயன்படுத்திக் கொள்ளவும், ஒருங்கிணைக்கப் பெற்ற ஒருவிதச் சிறப்புத் தன்மை கொண்ட தூண்டல்களின் தொகுதிதான் என்று கூறுகின்றனர்.

சுருக்கமாகச் சொல்ல முடியுமானால், நினைவு என்பது செய்திகளின் களஞ்சியம். நீங்கள் சேமித்து வைத்துள்ள செய்திக் களஞ்சியத்திலிருந்து உங்களுக்குத் தேவையானதை, தேவையான சமயத்தில் மட்டும் பயன்படுத்திக் கொள்கிறீர்கள்.

அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த வில்லியம் ஜேம்ஸ் என்ற உளவியல் வல்லுநருக்கு ஒரு சந்தேகம் வந்தது. இப்படித் தேவையானதை, தேவையான சமயத்தில் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியுமானால், உங்களுக்குள் சேமிக்கப்பட்டிருக்கும் செய்திக் களஞ்சியத்தின் அளவை, அவர் சோதிக்க விரும்பினார். அவருடைய ஆய்வின்படி அவர் பெற்ற விவரங்கள்தான் ஞாபகம் என்பது இரண்டு வகை. ஒன்று நீண்ட கால நினைவு; மற்றொன்று குறுகிய கால நினைவு.

முதலில் குறுகிய கால நினைவு என்பதைப் பார்க்கலாம். அது என்ன குறுகிய கால நினைவு? பெரும்பாலும் வாய்மொழிச் சொற்கள் அத்தகையது. சில விஷயங்கள் ஒரு சில கணங்கள் மட்டுமே உங்கள் நினைவில் இருக்கும். அதன் பிறகு அதை நினைவுக்குக் கொண்டு வருவது முடியாமல் போய்விடும்.

ஒரு சின்ன உதாரணம்: ஒரு டெலிபோன் டைரக்டரியிலிருந்து ஒரு நம்பரைப் பார்த்து போன் செய்கிறீர்கள். உங்களுக்கு தேவையானதைக் கேட்கிறீர்கள். அவர்கள் ஸ்டாக் இருக்கிறதா? என்று பார்த்துவிட்டு மறுபடி போன் செய்வதாகச் சொல்கிறார்கள்.

உடனே, வேறு ஒரு கம்பெனிக்கும் போன் செய்து அதே விவரத்தைக் கேட்கிறீர்கள். பத்து நிமிடம் கழித்து போனில் தகவல் சொல்வதாகச் சொல்கிறார்கள். நேரம் ஆனது. பதில் வரவேயில்லை.

பத்தே நிமிஷம் காத்திருந்துவிட்டு, உங்கள் பொறுமைக்கு வந்த சோதனையாக நினைத்துக் கொண்டு நீங்களே போன் செய்கிறீர்கள். நீங்கள் போன் செய்வதற்கு முன் ஒரு சின்ன விஷயம் சொல்லிவிடுகிறேன். மனிதர்களின் கவன ஈர்ப்பு மற்றும் நினைவுகொள் திறன் எண்களைப் பொறுத்தளவு நான்கு முதல் எட்டு எண்கள் மட்டுமே. சரி, இப்போது போன் செய்கிறீர்கள். முதலில் விவரம் கேட்ட கம்பெனிக்கு போன் செய்வதற்கு, நீங்கள் டெலிபோன் டைரக்டரியைத் தேடினால் அது குறுகிய கால நினைவு.

அதாவது, முதல் முறை செய்த நம்பருக்கே மறுபடி போன் செய்திருந்தால் உங்களால் டைரக்டரியைப் பார்க்காமலே செய்திருக்க முடியும். வேறொரு எண்ணுக்கு நடுவே போன் செய்தீர்களே - அதுதான் இங்கு வந்து குறுக்கிடக்கூடிய விஷயமாகிவிட்டது. அதே நம்பருக்கே மறுபடி போன் செய்திருந்தால் உங்களின் தொடர் முயற்சிகளினால் உங்களின் நினைவுப் பகுதியில் சேமிப்பாகியிருக்கும். தொடர் முயற்சிகளுக்குக் குறுக்கீடாக அமையும் வேறு சில விஷயங்களினால்தான் அந்த எண் உங்கள் நினைவுப் பகுதியில் சேகரிக்கப்படவில்லை.

இந்தக் குறுகிய கால நினைவில் மிக முக்கியமானது, பொருளற்ற ஒரு விஷயத்தை அதிக காலம் நினைவில் வைத்துக் கொள்ள முடியாது என்பதுதான். அடுத்த செய்தி உங்களின் நினைவுப் பகுதியில் தானாக சேமிக்கப்பட்டுவிடும். ·பிளாப்பி டிஸ்கைப் போல "இடமில்லை" என்றோ "புரொடெக்ட் செய்யப்பட்டது" என்றெல்லாம் சொல்லாமல் தானாக அடுத்த விஷயம் வந்து உங்களின் நினைவுப் பகுதியில் சேமிக்கப்பட்டுவிடும்.

அதாவது copy and paste போல. நீங்கள் கடைசியாக copy செய்த விஷயத்தை paste செய்ய முடியும். அதற்கு முன் இருப்பதை paste செய்ய வேண்டுமானால் clip board-ல் உங்களுக்குத் தேவையானதைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். அதைப் போன்றதே இதுவும்.

சரி, நீண்ட கால நினைவு என்பது அதிலிருந்து கொஞ்சம் மாறுபட்டது. முதல் முறை போன் செய்தீர்களே அந்தக் கம்பெனிக்கு மறுபடி போன் செய்கிறீர்கள். அடுத்த ஒரு மணி நேரத்துக்குப் பிறகு மறுபடியும் அந்தக் கம்பெனிக்கு போன் செய்கிறீர்கள். அன்று மாலை உங்களை அதே எண்ணுக்கு மறுபடி போன் செய்யச் சொன்னால் கொஞ்சம் யோசித்து அதே நம்பருக்கு போன் செய்துவிட முடியும். இது எப்படி சாத்தியம் என்பவர்களுக்கு ஒரு விஷயம். நீண்ட கால நினைவுக்குத் தேவையானதெல்லாம் மீண்டும் மீண்டும் அந்தச் செயல் நிகழ வேண்டும். மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிப் பார்த்துக் கொள்வது; செய்து பார்த்துவிடுவது; ஒத்திகை பார்ப்பது. இவை மட்டும்தான் ஒரு விஷயத்தை நீண்ட கால நினைவில் வைத்திருக்க முடியும்.

இந்த ஒத்திகையின் மூலம் அந்த போன் நம்பர் உங்கள் நினைவில் அன்று மாலை வரை நினைவில் இருக்கும். இரண்டு நாள் கழித்து அந்த எண்ணுக்கு போன் செய்ய வேண்டுமானால் முதல் முறை நீங்கள் டைரக்டரியைத் தேடுவீர்கள். அதன் பிறகு உங்களின் நினைவுப் பகுதியில் அந்த எண் சேமிக்கப்பட்டிருக்கும். தொடர்ந்து அந்த எண்ணுடன் தொடர்பு ஏற்படுமானால் அந்த எண்கள் உங்களின் நீண்ட நாள் நினைவில் சேமிக்கப்படும். நமக்குத் தெரியாத செய்திகளை விட பழக்கமான செய்திகள் பல நினைவுப் பகுதியில் எளிமையாகச் சேமிக்கப்படுகின்றன.

ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ள சில பயிற்சிகள் மேற்கொள்ளலாம். எளிமையான பயிற்சிதான், முடிந்தால் செய்து பாருங்கள். தினமும் நீங்கள் சாப்பாட்டு மேஜையின் முன் உட்காரும்போது அதுவரை நடந்ததை நினைவுக்குக் கொண்டு வரப் பழகிக் கொள்ளுங்கள்.

இந்த பட்டியலிடும் முறையினால் பல சின்னச் சின்ன விஷயங்களை தவறாமல் உங்கள் கவனத்தில் இருத்திக் கொள்ள முடியும். மாடியிலிருந்து இறங்கிய பிறகு, வண்டி சாவியை வீட்டிலேயே வைத்துவிட்டு மறுபடி மாடி ஏறுவது; லைப்ரரி புத்தகங்களை எடுத்துக் கொண்டு மூன்று கிலோமீட்டர் வண்டியோட்டிக் கொண்டு போன பிறகு லைப்ரரி லீவு என்று தெரிந்து வருத்தப்படுவது; இது போன்ற பல சின்னச் சின்ன விஷயங்களை கவனமாகச் செய்ய முடியும். அதற்கு நீங்கள் செய்ய வேண்டியதுதான் இந்தப் பட்டியல் போடும் முறை.

அதாவது, காலையில் சாப்பாட்டு மேஜையின் முன் உட்கார்ந்தவுடன், அன்று காலை எழுந்தது முதல் டைனிங் டேபிள் முன் உட்காரும் வரை என்ன நடந்தது என்பதை, சின்னச் சின்ன விஷயங்களையும் கூட உங்கள் நினைவிலிருந்து கொண்டு வரப் பாருங்கள். அதாகப்பட்டது, காலையில் எழுந்தவுடன் பெட்டிலிருந்து இறங்கினேன். பெட்டிலிருந்து இறங்கும்போதுதான் பெட்டின் முனையில் கிழிந்திருப்பது கண்ணில் பட்டது. பாத்ரூமில் நுழைந்ததும் பேஸ்ட் இன்றோடு கடைசி என்பதைத் தெரிந்து கொண்டது. இப்படி உங்கள் பட்டியல் காலை உணவு வரை நீள வேண்டும். அதுவரை நடந்த அனைத்தையும் நினைவிலிருந்து கொண்டு வாருங்கள்.

அடுத்து மதிய உணவுக்கு அமரும்போதும் ஒரு பட்டியல் போட்டுவிடுங்கள். காலை உணவுக்குப் பிறகு மதிய உணவு வரை. அடுத்த பட்டியல் இரவு உணவின்போது. சாயங்காலம் காபி குடித்துவிட்டு வாசலில் திட்டு மேலேயே டம்ளரை வைத்துவிட்டு வந்தேன் என்பது வரை அதில் இடம் பெற வேண்டும். மறுநாள் காலையில் எழுந்ததிலிருந்து மதிய உணவு வரை. அடுத்த மீண்டும் இரவில் ஒரு பட்டியல். அதற்கு அடுத்த நாள் மாலை காபி குடிக்கும்போது இதே பட்டியலை காலையில் ஆரம்பித்து மாலை காபி குடிப்பது வரை பட்டியல் போடுங்கள். இப்படி பட்டியல் போடும் காலத்தை நீட்டிக் கொண்டே போகலாம். இரண்டு நாளுக்குப் பிறகு வழக்கம்போல சாப்பாட்டு மேஜையில் பட்டியல் போடுங்கள். மறுபடியும் நீங்கள் இந்தப் பட்டியலின் காலநிலையை மாற்றிக் கொள்ளலாம்.

இந்தப் பட்டியலை நீங்கள் நாளடைவில் நிறுத்திவிடலாம். உங்களுக்கே ஞாபகசக்தியின் மேல் ஒரு நம்பிக்கை வந்தபிறகு இந்தப் பட்டியலிடும் முறையை நிறுத்திக் கொள்ளுங்கள். இந்தப் பட்டியலிடும் முறை உங்களின் குறுகிய கால மற்றும் நீண்ட கால நினைவினை மேம்படுத்தும்.

அதன் பிறகு, "ஞாபகம் வருதே... ஞாபகம் வருதே..." என்று நீங்கள் பாட்டு பாடிக் கொண்டு உங்கள் பழைய நினைவுகளுக்கே போக முடியும். ஏனென்றால் பல பழைய நினைவுகள் எல்லோருக்குள்ளும் அமிழ்ந்து கிடக்கிறது என்பதுதான் நிஜம்.

இப்போது உங்களுக்கு ஒரு கேள்வி, இந்தக் கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் சொன்ன ஒரு விஷயம் உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா? மறந்து போயிருந்தால் அதுதான் விஷயம்.

மறதிக்கான கட்டுரையை மறக்காமல் தமிழோவியத்துக்குக் கொடுத்துவிட்டேன். இங்கே சொடுக்குங்கள். தமிழோவியத்தில் பார்க்கலாம்.

சூரியனார் கோயில்

நவக்கிரகங்களுள் முதன்மையானது சூரியன். பண்டைய இலக்கியமான தொல்காப்பியத்தில் சூரிய வழிபாடு பற்றி பாடப்பட்டுள்ளது. சூரிய பகவானுக்குப் பிறகுதான் மற்ற கிரகங்கள்.

சூரியனார் கோயில் அமைந்திருக்கும் இடம் தஞ்சை மாவட்டத்தில் காவிரியின் வடகரை. கஞ்சனூர்க்கு மேற்கே மூன்று கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், ஆடுதுறைக்குத் தெற்கே இரண்டு கிலோ மீட்டர் தொலைவிலும், திருமங்கலக்குடியிலிருந்து அரை கிலோ மீட்டர் தூரத்திலும் அமைந்துள்ளது. இத்தலத்துக்கு நவக்கிரகத் தலம் என்ற பெயரும் உண்டு. இந்தக் கோயிலுக்கு மயிலாடுதுறையிலிருந்தோ, கும்பகோணத்திலிருந்தோ பேருந்து மூலமாக வந்துசேரலாம்.

இக் கோயில் அமைந்திருக்கும் ஊரின் பெயரும் சூரியனார் கோயில்தான்.

முதலாம் குலோத்துங்கன் காலத்தில் (கி.பி.1079 - 1120) இந்தக் கோயில் கட்டப்பட்டதாகக் கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகிறது. புராணங்களில் இத்தலத்துக்குக் கூறப்படும் தல வரலாறு மூலம் இக்கோயிலைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. பின்னாளில் விஜயநகர வேந்தர்கள் காலத்தில் திருப்பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு, தற்போது திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தின் மேற்பார்வையில் சிறப்புடன் திகழ்கிறது.

புராண வரலாறு

இமயமலையின் வடக்குப் பகுதியில் பல முனிவர்கள், நான்கு வேதங்களையும் ஆறு மெய்யறிவு நூல்களையும் பதிணென் புராணங்களையும் அறுபத்தாறு கலைகளையும் தொண்ணூற்றாறு தத்துவங்களையும் ஆய்வு செய்து கொண்டிருந்தனர். அந்த முனிவர்களுள் ஒருவர் காலவ முனிவர். அவருடைய எதிர்காலத்தைப் பற்றி சிந்தித்தபோது பின்னாளில் அவருக்கு தொழுநோய் பீடிக்கும் என்பதை உணர்ந்து மிகவும் வருந்தினார். அவருடனிருந்த முனிவர்கள் அவருடைய கவலையை அறிந்தனர். வரும் நோயைத் தடுக்கும் வழிகளை காலவ முனிவருக்கு எடுத்துக் கூறினர்.

காலவ முனிவர் இமயமலைச் சாரலில் ஐம்புலன்களை அடக்கி, நவக்கிரகங்களை நோக்கிக் கடுந்தவம் புரிந்தார். அவருடைய தவத்தினால் ஈர்க்கப்பட்டு ஒன்பது தேவர்களும் காட்சியளித்தனர். அவருக்கு வேண்டும் வரம் அளிப்பதாகச் சொன்னதும் காலவ முனிவர் தம்மை தொழுநோய் பற்ற இருப்பதாகத் தெரிவித்து, அந்நோய் பற்றாமலிருக்க வரம் கேட்டார். ஒன்பது தேவர்களும் வரமளித்து மறைந்தனர்.

படைப்புக் கடவுளான நான்முகன் ஒன்பது தேவர்களையும் அழைத்து "உயிர்களாய்ப் பிறந்த அனைவரும் இன்ப துன்பங்களை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும். அந்த முனிவருக்கு வர இருந்த நோய் உங்களுக்கு வரும்" என்று சாபம் கொடுத்தார். அதற்குப் பரிகாரமாக அவர்களை தென் தமிழ்நாட்டின் காவிரிக் கரையில் இருக்கும் வெள்ளெருக்கங்காட்டில் கார்த்திகை மாதம், முதல் ஞாயிறு தொடங்கி பன்னிரு ஞாயிறு வரை பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய மூவரையும் எண்ணி ஒழுக்கத்தோடு தவம் புரியச் சொன்னார்.

அவர்கள் சாபம் நீங்குவதற்காக நான்முகன் வாக்கின்படி வெள்ளெருக்கங்காட்டில் கடுந்தவம் இருந்தனர். பன்னிரு வாரங்களுக்குப் பின்னர் முப்பெருங்கடவுளரும் காட்சி தந்தனர். "உங்களைப் பிடித்திருந்த தொழுநோய் தொலைந்துவிட்டது. இன்று முதல் இந்த இடம் உங்களுடையதே. துன்பம் தொலைய உங்களிடம் வருவோர்க்கு நீங்களே அருள் புரிய வரம் தருகிறோம்" என்று வரம் தந்தனர்.

தேவர்கள் ஒன்பதின்மரே துன்பங்களை நீக்கும் பேறு பெற்றதும் அயனும், அரியும் செய்ய ஏதுமில்லாமல் போய்விடும் என்பதற்காக சிவன் தனது கையிலிருந்த திரிசூலத்தைக் கொண்டு ஒன்பது புனித நீர் நிலைகளை உருவாக்கினார். அந்நீர் நிலைகளில் புனித நீராடி அன்போடு வழிபடுபவர்களுக்கு மட்டுமே நவக்கிரகங்களின் அருள் கிடைக்கும். சூரியன் தலைமையில் அனைவரும் மேற்கொண்ட தவத்தால் அங்கே அனைவருக்கும் கோவில் உண்டாகும். மேலும், சூரியனார் கோயில் என்ற பெயரையே இந்த ஊரும் வழங்கி வருமாறு அருள் புரிந்தார்.

வெள்ளெருக்கங்காட்டில் இக்கோயில் பிரார்த்தனைத் தலமாக உருவாகியது. இந்தக் கோயிலை வழிபடக்கூடிய முறைகள் மற்ற கோவில்களிலிருந்து மாறுபட்டது. அதற்கு இந்தக் கோயிலின் அமைப்பைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது மிக முக்கியம். இக்கோயில் இந்த ஊரின் மத்தியில் மேற்கு முகமாக அமைந்திருக்கிறது. 50 அடி உயரமுள்ள ராஜகோபுரம் மேற்கு நோக்கி அமைந்திருக்கிறது. கோபுரம் மூன்று நிலைகளைக் கொண்டது. ஐந்து கலசங்கள் உடையது. கோபுரத்தில் புராண வரலாற்றினைக் குறிப்பிடும் வகையில் சுதைச் சிற்பங்கள் அமைந்திருக்கின்றன.


கோயிலின் வெளியே சூரிய புஷ்கரணி அமைந்திருக்கிறது. இந்த ஆலயத்துக்கு வருபவர்கள் முதலில் இந்த புஷ்கரணியில் நீராட வேண்டும். சிவன் அளித்த அருளின்படி நீராடாமல் இந்தக் கோயிலை வழிபடுதல் கூடாது. நீராடி முடித்து சிரம் மேல் கரம் கூப்பி ராஜகோபுரத்தை வணங்கி கோபுர தரிசனம் செய்வது முறை. ராஜகோபுரத்தை அடுத்ததாக கொடி மரம் அமைந்திருக்கிறது. கொடி மரத்தை அடுத்ததாக அமைந்திருப்பதுதான் சூரியனார் கோயில். கோயிலைச் சுற்றி பிரகாரமும் நாற்புறமும் உயரமாக அமைந்த மதில்களும் உள்ளன. பிரகாரத்தின் தென்மேற்கு மூலையில் அமர்ந்திருப்பவர் கோள் தீர்த்த விநாயகர்.

கோள் தீர்த்த விநாயகர்

கோபுர தரிசனம் முடித்து கோயிலினுள் நுழைந்ததும் வணங்க வேண்டியவர் கோள் தீர்த்த விநாயகர். நவக்கிரக நாயகர்கள் சாபம் பெற்று வெள்ளெருக்கங்காட்டை அடைந்து தவத்தைத் தொடங்கும்போது, தங்களுக்கு ஏற்பட்ட சாபம் நீங்கும் பொருட்டு விநாயகரை வணங்கி தவம் மேற்கொண்டனர். நவக்கிரகர்களின் கோளைத் தீர்த்து வைத்த விநாயகர் "கோள் தீர்த்த விநாயகர்" எனப்படுகிறார்.

ஸ்ரீகாசி விஸ்வநாதரும் விசாலாட்சி அம்மையும்

அடுத்ததாக, விநாயகர் சந்நிதியிலிருந்து வடகிழக்காக இருக்கும் முதல் மண்டபம் நர்த்தன மண்டபம். இதன் படிக்கட்டுகளின் வழியாக இந்த மண்டபத்தைக் கடந்து அடுத்ததாக இருக்கும் சபாநாயகர் மண்டபத்தை அடைய வேண்டும். இந்த மண்டபத்தில் நடராசரும், நவக்கிரக உத்ஸவ மூர்த்திகளும் எழுந்தருளியிருக்கின்றனர். இவர்களை தரிசித்த பிறகு அடுத்ததாகப் போக வேண்டிய இடம் ஸ்தபன மண்டபம். சபாநாயகர் மண்டபத்திற்குக் கிழக்கே அமைந்திருப்பதுதான் ஸ்தபன மண்டபம். இம் மண்டபத்தின் வடக்குப்பகுதியில் காட்சியளிக்கும் ஸ்ரீகாசி விஸ்வநாதரையும் விசாலாட்சி அம்மையாரையும் வழிபட வேண்டும்.

சூரிய பகவான்

அதன் பிறகு நாம் தரிசிக்க வேண்டியவர் பிரதான கருவறையில் மேற்கு நோக்கி நின்ற கோலத்தில் காட்சியளிக்கும் சூரிய பகவான். தனது இரண்டு கரங்களிலும் செந்தாமரை மலர்களை ஏந்தி புன்னகைத்தபடி காட்சியளிக்கிறார். சூரிய பகவானுக்கு இடது புறத்தில் உஷாதேவியும், வலதுபுறத்தில் பிரத்யுஷா தேவியும் (சாயாதேவி) நின்ற கோலத்தில் காட்சியளிக்கின்றனர். கருவறைக்கு முன்னே அமைந்திருக்கும் மகா மண்டபத்திலிருந்து அர்த்த மண்டபத்துக்குள் நுழையும் வாயிலில் துவாரபாலகர்கள் இருக்கின்றனர். இவர்களுக்கு முன்புறமாக சூரிய பகவானைப் பார்த்தபடி சூரியனின் வாகனமான குதிரை இருக்கிறது. சூரிய பகவானை தரிசிக்க ஸ்தபன மண்டபத்தைத் தாண்டி மகா மண்டபமான குரு மண்டபத்தின் வழியாக வந்து அர்த்த மண்டபத்தின் நுழைவாயிலுக்கு வெளியே சூரிய பகவான் சந்நிதியில் நின்று சூரிய பகவானை தரிசிக்க வேண்டும். பிரார்த்தனைகளை முடித்துக் கொண்ட பிறகு, அப்படியே திரும்பி நின்று குருபகவானை வழிபட வேண்டும்.

இக்கோயிலில் சூரிய பகவானுக்கு மட்டும் அவருடைய வாகனமான குதிரை தனியே இருக்கிறது. மற்ற நவக்கிரக நாயகர்களுக்கு வாகனங்கள் இல்லை. இந்தக் கோயிலின் இன்னொரு சிறப்பு நவக்கிரகக் கடவுளர்கள் வாகனமில்லாமல், கைகளில் கருவியில்லாமல், இரண்டு கரங்களுடன் காட்சியளிகின்றனர்.

குரு

மகா மண்டபத்தில் குதிரைக்குப் பின்பக்கமாக மேற்கில் சூரியனை நோக்கியபடி நின்றிருப்பவர் குரு பகவான். வலக்கையால் அபய முத்திரை காட்டி இடக்கையைத் தொடையில் ஊன்றியபடி இருக்கிறார். சூரிய பகவானிடம் பிரார்த்தனைகளை முடித்துக் கொண்ட பிறகு, அப்படியே திரும்பி நின்று குருபகவானை வழிபட வேண்டும். இவரை தரிசனம் செய்து பிரார்த்தனைகளைச் சொல்லி முறையிட்ட பிறகு பக்தர்கள் தரிசிக்க வேண்டிய மற்றொருவர் சனி பகவான்.

சனீஸ்வரன்

மகா மண்டபத்திலிருந்து தென் புறத்தில் இருக்கும் கர்ண துவார வாயிலின் வழியாக கீழே இறங்கி, தெற்குப் பிரகாரத்தை அடைந்து சூரிய பகவானின் கருவறையை ஒட்டினார் போலச் செல்லும் வழியில் கிழக்கே சென்று சனி பகவானை வழிபட வேண்டும். தெற்குப் பிரகாரத்தில் அமைந்த சிறு கோயிலில் நின்றவாறு காட்சியளிக்கிறார் சனீஸ்வரன். வலக்கையால் அபய முத்திரை காட்டி, இடக்கையைத் தொடையில் ஊன்றியிருக்கிறார்.

அடுத்ததாக தரிசிக்க வேண்டியவர் புதன்.

புதன்

தெற்குப் பிரகாரத்திலேயே சனீஸ்வரருக்குக் கிழக்கே இருக்குன் சிறு கோயிலில் நின்ற கோலத்தில் மேற்கு முகமாகக் காட்சியளிக்கிறார். வலக்கரம் அபய முத்திரையைக் காட்டுகிறது. இடக்கரம் தொடையில் ஊன்றப்பட்டிருக்கிறது.

அங்காரகன்

கிழக்கு, தெற்குப் பிரகாரச் சந்திப்பில் இருக்கும் சிறு கோயிலில் நின்ற கோலத்தில் வடக்கு முகமாக காட்சியளிக்கிறார். வலது கையால் அபய முத்திரை காட்டி, இடது கையைத் தொடையில் ஊன்றி இருக்கிறார்.

சந்திரன்

அங்கிருந்து வடக்காகத் திரும்பிச் சென்று சந்திரனை தரிசிக்க வேண்டும். கிழக்குப் பிரகாரத்தில் அமைந்த சிறு கோயிலில் நின்ற கோலத்தில் காட்சி தருபவர் சந்திரன். இவரது இரு கரங்களிலும் குமுத மலர்களை ஏந்தியபடி இருக்கிறார். இவருடைய தலைக்குப் பின்னால் மதியின் முழுவட்டம் தெரிகிறது. வேறெந்தக் கோயிலிலும் இப்படி ஒரு காட்சியைக் காணமுடியாது. மற்ற கோயில்களில் சந்திரனின் தலைக்குப் பின்புறம் பிறைமதியின் பிறைவட்டமே இருக்கும்.

கேது

கிழக்கு வடக்குப் பிரகாரங்களின் சந்திப்பில் அமைந்திருக்கும் சிறு கோயிலில் நின்ற கோலத்தில் காட்சி தரும் இவர், பாம்புடன் கூடிய மனிதத் தலை கொண்டவராகக் காட்சியளிக்கிறார். இவர் தமது இரு கரங்களையும் குவித்து அஞ்சலி முத்திரையாக வைத்திருக்கிறார்.

கேது தரிசனத்துக்குப் பிறகு மேற்கு முகமாகத் திரும்பிச் சென்று சுக்கிரனையும் ராகுவையும் தரிசிக்க வேண்டும்.

சுக்கிரன்

வடக்குப் பிரகாரத்தில் இருக்கும் சிறு கோயிலில் தெற்கு முகமாக நின்ற கோலத்தில் இருக்கும் சுக்கிரன், வலது கையால் அபய முத்திரை காட்டி, இடது கையைத் தொடையில் ஊன்றியிருக்கிறார்.

இராகு

சுக்கிரனுக்குத் தெற்கே இருக்கும் சிறு கோயிலில் கிழக்கு முகமாக நின்றிருக்கும் இராகு, தலைப் பகுதி அசுரன் தலையாகவும், உடல் பாம்பின் உடலாகவும் காட்சியளிக்கிறார்.

கடைசியாக தரிசிக்க வேண்டியவர் தேஜஸ் சண்டேசுரர்.

தேஜஸ் சண்டேசுரர்

சூரியன் ஒளிமயமாக இருப்பதால் தேஜஸ் சண்டர் எனப்படுகிறார். வடக்குப் பிரகாரத்தில் ராகுவுக்கு மேற்கே இருக்கும் சிறு கோவிலில் தெற்கு முகமாகக் காட்சியளிக்கிறார்.

அங்கிருந்து அடுத்தபடியாக சூரியனார் கருவறையை ஒட்டி முன்பு வந்த வழியாகத் திரும்பி வந்து சனீஸ்வரர் கோயிலைத் தாண்டி தெற்குப் பிரகாரத்திற்கு வர வேண்டும். அங்கிருந்து மேற்கு நோக்கி நடந்து கோள் தீர்த்த விநாயகர் சந்நிதிக்கு வந்து பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும்.

அடுத்ததாக கொடிமரத்தை அடைந்து வீழ்ந்து வணங்க வேண்டும். வணங்கிய பிறகு பிரகாரத்தை ஒன்பது முறை வலம் வர வேண்டும். பிரகாரத்தைச் சுற்றி வந்த பிறகு கொடிமரத்தடியில் மீண்டும் விழுந்து வணங்கி எழ வேண்டும். பிறகு ஒரு ஓரமாக ஒதுங்கி அமர்ந்து நவக்கிரக நாயகர்களை மனத்தில் நிறுத்தி தியானிக்க வேண்டும். தியானம் முடித்து கோபுர வாசல் வழியாக வெளியேறுதல் நலம். இதுவே சூரியனார் கோயிலில் வழிபடும் முறையாகும்.

வழிபாடுகள்

தீர்த்தவாரி; மாசியில் சிவராத்திரி, குரு, சனி பெயர்ச்சியின்போதும் சிறப்பு வழிபாடுகள் நடைபெறுகிறது. இது தவிர ஆடி கடைச் செவ்வாய், ஆவணி முதல் ஞாயிறு நவராத்திரி, கார்த்திகை ஞாயிறு, திங்கள், தை அஷ்டமி ஆகிய நாள்களில் விழா நடைபெறுகிறது.

தைத்திங்களன்று கோயிலின் தலமரமான வெள்ளெருக்கைத் தலையில் வைத்துக் கொண்டு நீராடுவது பின்னாலில் ஏற்பட்ட ஒரு பழக்கமாகும்.

கட்டுரை முயற்சிகளின் முதல்படி

உங்களுக்குள்ளே சில புதிர்கள் - இதுதான் தலைப்பு. கட்டுரைகள் எழுதும் முயற்சியின் ஆரம்பம். தமிழோவியத்தில் வெளி வந்திருக்கும் முதல் கட்டுரைக்கான சுட்டி இங்கே - (தமிழோவியம்) அருகே கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் எனது கட்டுரைகளுக்கான வலைப்பதிவில் ஒவ்வொரு வாரமும் அந்த வாரக் கட்டுரை குறித்த ஒரு சிறிய அறிமுகத்தோடு ஆரம்பிக்கிறேன்.

பிள்ளையார்பட்டி

"கோவிலில்லா ஊரில் குடியிருக்க வேண்டாம்" - இது அவ்வையின் அமுதமொழி.

விநாயகரைத் தொழுதுவிட்டு செய்யும் எந்தக் காரியத்திலும் அவருடைய அருள் நமக்குக் கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை.

விநாயகர் கோயில் இல்லாத ஊரே இருக்க முடியாது. விநாயகர் என்ற பெயருக்குத் தலைவனே இல்லாத முதல்வன் என்று பொருள் உண்டு. வி என்றால் இல்லாத; நாயகர் என்றால் தலைவன். தலைவனே இல்லாத முதல்வன்; முழுமுதற் கடவுள். முதல்வனை; முழுமுதற் கடவுளை; விநாயகனைத் தொழுது ஆரம்பிக்கும் எந்தக் காரியத்தையும் இடையூறுகளின்றி நன்மைகளாகச் செய்வதே விநாயகரின் பெருமை. அவரைப் போற்றிய அனைவருக்கும், எந்தவிதமான தீங்கும் ஏற்படாமல் காக்கவே அவதாரமெடுத்தவர் விநாயகர்.

அவருடைய அவதாரங்களில் அவருக்கு இடத்திற்கேற்ற பெயர்கள் பல உண்டு. கணபதி, கணேசன், மூலகாரணக் கடவுள், அனந்தர், பூரணர், மூலாதாரர், ஞானக்குன்று, வேதவித்து, பரிபூரணர்... மேலும் பல பெயர்கள் உண்டு. பெயர்தான் இடத்துக்கு இடம் மாறிக் கொண்டிருந்ததே தவிர, முழு முதற் கடவுளாக அவர் மட்டுமே இருக்கிறார்.

வைணவக் கோயில்களிலும் விநாயகர் திருஉருவம் பிரதிட்சை செய்யப்பட்டுள்ளது. அப்படி வைணவத் தலங்களில் இருத்தப்பட்ட பிள்ளையாரை "தும்பிக்கையாழ்வார்" என்று வணங்குகின்றனர். எல்லாக் கோயில்களிலும் பிள்ளையாருக்கு ஒரு சன்னதி இருக்கும் அல்லது ஒரு மாடத்திலாவது பிள்ளையாரை அமர்த்தி இருப்பார்கள். தமிழகம் முழுவதும் பிள்ளையாருக்கென பல கோயில்கள் உண்டு. ஆனால், ஊரின் பெயரிலெயே பிள்ளையாரைக் கொண்டிருப்பது பிள்ளையார்பட்டி.

குன்றைக் குடைந்து அமைக்கப்பட்ட குடைவரைக் கோயில்தான் பிள்ளையார்பட்டி. சுமார் 1600 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அமைக்கப்பட்ட கோயில் என்பதைக் கல்வெட்டுகள் மூலம் அறியமுடிகிறது. பல்லவர்களுக்கு முன்பே குடைவரைக் கோயில்களை அமைத்த பெருமை முற்கால பாண்டியர்களுக்கு உண்டு. பெருபரணன் என்ற மன்னனின் பெயர் கல்வெட்டில் பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆக, இந்த ஆய்வின்படி மகேந்திரவர்ம பல்லவன் காலத்துக்கும் முன்பு இரண்டு அல்லது மூன்று நூற்றாண்டுகள் பழைமை வாய்ந்தது இந்தக் குடைவரைக் கோயில்.

பிள்ளையார்பட்டி என்பது இன்றைய வழக்கில் இருக்கும் பெயர்தான். எருக்காட்டூர், மருதங்குடி, திருவீங்கைக்குடி, திருவீங்கைச்வரம், இராச நாராயணபுரம். மேலும், மருதங்கூர், தென்மருதூர், கணேசபுரம், கணேச மாநகரம், பிள்ளைநகர் என்ற பெயர்களும் உண்டு. கல்வெட்டுக்கள் மூலம் இத் தலத்தின் முற்காலப் பெயர்களைத் தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

இந்தக் கோயில் கி.பி.12-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் செட்டிநாட்டு நகரத்தார்கள் வசமானது என்பது வரலாறு. நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார்களின் மேற்பார்வையில் மிகச் சிறப்பான முறையில், ஆகம முறை தவறாமல் வழிபாடு நடைபெறுகிறது. கோயிலையும் சுற்றியுள்ள வயல்வெளிகளையும் நகரத்தார்கள் சிறப்பாக நிர்வகித்து வருகின்றனர்.

இத் தலம் காரைக்குடியிலிருந்து 12 வது கிலோமீட்டர் தொலைவில் திருப்பத்தூர் செல்லும் வழியில் குன்றக்குடியை அடுத்து அமைந்திருக்கிறது. திருப்பத்தூரிலிருந்து ஒன்பதாவது கிலோ மீட்டரில் இருக்கிறது.

கேட்டதை கொடுக்கும் கற்பக விருட்சமாக இத் தலத்தில் அமர்ந்திருப்பவர் கற்பக விநாயகர். இத்தலத்தில் அமர்ந்திருக்கும் பிள்ளையாரை மக்கள் கற்பக விநாயகர் என்றே அழைக்கின்றனர். ஆனால், அவருக்கு தேசி விநாயகர் என்ற வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்த பெயரும் உண்டு. தேசி விநாயகர் என்ற பெயருக்கு ஒளிமிக்க விநாயகர், அழகுள்ள விநாயகர் என்று பொருள். தேசிகன் என்ற சொல் வணிகர்களைக் குறிப்பிடும் சொல். வணிகர் குலம் தழைக்க அருள் புரியும் விநாயகர், கற்பக விநாயகர்.

"கற்பக விநாயகர்" திரு உருவம் காலத்தால் பழைமை வாய்ந்த வடிவமாகும். வலது கையில் ஒரு சின்ன லிங்கமும் இடது கரத்தைத் தனது தொந்தியைச் சுற்றியுள்ள வயிற்றுக் கச்சையின் மீது வைத்துக் கொண்டு அமர்ந்திருக்கிறார். தும்பிக்கை வலமாக சுழித்துக் கொண்டிருக்கும். வலம்புரியாக வளைந்த தும்பிக்கையும் தந்தங்களின் அமைப்பும் அழகாக அமைந்திருக்கிறது. மார்பில் முப்புரி நூல் இல்லாமல், வயிற்றை முப்பட்டையாலான உதரபந்தம் அலங்கரிக்க தலையில் மகுடம் சூடி வடக்கு நோக்கி அமர்ந்திருக்கும் இடமே பிள்ளையார்பட்டி.

விநாயகர் சுயமுகாசுரனைக் கொன்றுவிட்டு, இந்தப் பழியிலிருந்து மீளவே வடக்கு முகமாக அமர்ந்து சிவனை நோக்கி தவம் இருப்பதாக ஐதீகம்.

கோயிலின் அமைப்பு இருபகுதிகளாக அமைந்திருக்கிறது. கோயிலின் ஒரு பகுதி குடைவரைக் கோயிலாகவும், மற்றொரு பகுதி கற்றளி எனவும் அமைந்திருக்கிறது. குடைவரைக் கோயிலை அமைத்த பெருமை முற்கால பாண்டியர்களின் திருப்பணி. கற்றளியை அமைத்த பெருமை நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார்களின் பெரும்பணி.

தமிழ்நாட்டுக் குடைவரைக் கோயில்களில் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது இக் குடைவரைக் கோயில். அமைப்பிலும் அழகிலும் தனித்தன்மையுடன் அமைந்திருக்கிறது. மற்ற குடைவரைக் கோயில்களிலிருந்து மாறுபட்ட வடிவமுடையது. பெரும்பாலும் முகப்புத் தூண்களும் அரைத் தூண்களும் இல்லாத குடைவரைக் கோயில்கள் அமைந்ததில்லை, இது ஒன்றைத் தவிர.

விநாயகர் சந்நிதிக்கு எதிர்புறம் அமைந்த வடக்கு கோபுர வாயில் வழியாகச் சென்று வழிபாடு முடித்து கிழக்கு ராஜ கோபுர வாயில் வழியாக வெளியே வரவேண்டும். இதுவே மரபாகக் கொண்டுள்ளனர்.

வடக்கு கோபுர வாயிலின் வழியாக நுழைந்ததும் இரண்டு பக்கங்களிலும் அழகான மண்டபங்களைக் கொண்டுள்ளது. உள்ளே குடைவரைக் கோயிலைக் குடைந்து அமைக்கப்பட்ட ஆறு அடி உயர கற்பக விநாயகர் அர்த்தச் சித்திரமாகக் காட்சி தருகிறார். அவருக்கு எதிர்புறமாக கொடிமரமும் பலி பீடமும் பெரிய மூஞ்சூறின் உருவமும் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. குடைவரைக் கோயிலினுள் நடுவே கிழக்கு முகமாக அமைக்கப்பட்டிருக்கும் மகாலிங்கம் மிகுந்த பொலிவுடன் காணப்படுகிறது. திருவீசர் எனப்படும் இப்பெருமானுக்கு திருவீங்கைக்குடி மகாதேவர் என்ற பெயரும் உண்டு. சற்று வடக்கில் வெளிப்புறச் சுவரில் லிங்கோத்பவர் காட்சியளிக்கிறார்.

இக் குகைக்கோயிலிலிருந்து சிறிது தூரத்தில் கிழக்கு நோக்கிய சந்நிதியாக அமைந்திருக்கிறது மருதீசர் சந்நிதி. கற்றளி எனப்படும் இந்த மருதீசர் சந்நிதி நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார்களின் திருப்பணியால் சிறப்பிக்கப்பட்டது. சதுர வடிவ கருவறையின் நடுவே வட்ட வடிவமான ஆவுடையார் மீது லிங்க வடிவில் அமைந்துள்ள மருதீசர் அர்ஜுனவனேசர் என்ற பெயரிலும் வழங்கப்படுகிறார். இக் கருவறையைச் சுற்றியுள்ள புறச் சுவர்கள் சிற்பங்கள் எதுவுமின்றி நுட்பமான கட்டட வேலைப்பாடுகளுடன் மிக அழகாகவும் எளிமையாகவும் திகழ்கின்றன. மருதீசர் கோயில் 30 செப்புத் திருமேனிகளைக் கொண்டுள்ளது. காலத்தால் இவை கி.பி. 10-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பகுதி வரையிலானது.

மருதீசர் கோயிலை வலம் வருவதற்காக எழுப்பப்பட்டுள்ள திருச்சுற்றுப் பாதை நல்ல நீள, அகலத்தோடு அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. திருச்சுற்று மாளிகையின் தூண்களில் வடிக்கப்பட்டிருக்கும் சிற்பங்களையும், மாளிகைப்பத்தியில் இருக்கும் பரிவார தெய்வங்களையும் நேரில்தான் பார்க்க வேண்டும். அவ்வளவு அற்புதமாக அமைக்கப்பட்டிருப்பதைச் சொல்வதற்குத்தான் வார்த்தைகளே இல்லை.

மருதீசர் கோயிலின் மேல்சுற்றுப் பிரகாரத்தின் வடகிழக்குப் பகுதியில் வீற்றிருப்பவர் வாடாமலர் மங்கை. இவருடைய சந்நிதி தெற்கு முகமாகக் காட்சியளிக்கிறது. கருவறை நடுவே அம்மனின் திருஉருவம் பத்ம பீடத்தின் மீது இரண்டு கைகளுடன் நின்ற கோலத்தில் காட்சியளிக்கிறது. நகரத்தாரின் முதல் திருப்பணியின்போது இச்சந்நிதி அமைக்கப்படு அம்மன் பிரதிட்சை செய்யப்பட்டுள்ளது. காலம் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி.

வடக்கு கோபுர வாயிலின் உள்ளே கிழக்குப் பகுதியில் சிவகாமியம்மன் சந்நிதி உள்ளது. மகா மண்டபத்தின் வடக்குப் பகுதியில் நடராசர் சபையுள்ளது. அலங்கார மண்டபத்தில் வரையப்பட்டிருக்கும் ஓவியங்கள் ஓவியக்கலைக்குப் பெருமை சேர்க்கும் விதமாக அமைந்திருக்கிறது.

கோயில் திருமதிலின் கிழக்கு வாயிலில் ராஜகோபுரம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஏழு நிலைகளுடன் அமைந்த இக்கோபுரம் அதிட்டானம் முதல் கல்லாரம் வரை வெள்ளைக் கல்லாலும் அதற்கு மேற்பட்ட பகுதிகள் செங்கல் மற்றும் சுதை கொண்டு எழுப்பப்பட்டுள்ளது. கற்பக விநாயகர் சந்நிதியின் முன்புறமாக இருக்கும் திருமதிலின் வடக்கு வாயிலில் விநாயகக் கோபுரம் எழுப்பப்பட்டுள்ளது. இது மூன்று நிலைகளுடன் காணப்படுகிறது. இக்கோபுரம் அதிட்டானம் முதல் கல்லாரம் வரை வெள்ளைக் கற்களைக் கொண்டும் அதன் மேல் எழுப்பப்பட்டுள்ள கோபுரத் தளங்கள் செங்கல்லைக் கொண்டும் எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. ராஜகோபுரத்தைவிட காலத்தால் பழைமை வாய்ந்தது இக்கோபுரம்.

விநாயகர் கோபுரத்திற்கு எதிரே வெளிப்ப்ரகாரத்தின் வட திசையில் விசாலமாக அமைந்த திருக்குளம் உள்ளது.

பிள்ளையார்பட்டியில் ஒவ்வொரு சதுர்த்தியின்போதும் இரவு நேரத்தில் விநாயகர் மூஷிக வாகனத்தில் எழுந்தருளி கோயில் உட்பிரகாரத்தில் வலம் வருவார். பிள்ளையார் சதுர்த்திக்கு ஒன்பது நாள்கள் முன்பாக காப்புக் கட்டி, கொடியேற்றம் செய்து திருவிழா தொடங்குகிறது. இரண்டாம் நாளில் இருந்து எட்டாம் நாள் வரை பிள்ளையார் பல்வேறு வாகனங்களில் வலம் வருவார். ஒன்பதாம் நாள் தேர்த்திருவிழா மிக விமரிசையாக நடைபெறும். பத்தாம் நாள் காலையில் தீர்த்தவாரி நிகழும்.

சதுர்த்திக்கு விரதம் இருப்பவர்கள் விரதத்தை முடித்து, உண்ணா நோன்பிருந்து, அபிஷேகம் நடத்தி விரதப் பலனை அடைகிறார்கள்.

அருகாமையிலுள்ள பேருந்து நிலையங்கள்: காரைக்குடி, திருப்பத்தூர், சிவகங்கை
அருகிலுள்ள ரயில் நிலையங்கள்: காரைக்குடி
அருகிலுள்ள விமான நிலையங்கள்: மதுரை, திருச்சி